Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Μην ξεχνιόμαστε! Έγινες 22 μηνών!

Έγινες 22 μηνών πριν λίγες μέρες.

Αυτό σημαίνει ότι τα δεύτερα γενέθλιά σου πλησιάζουν!!!!!!!

ντιν ντον ντιν ντον ντιν ντον!

 

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Είμαστε όλοι εν δυνάμει ανάπηροι.

Καλημέρα μικρή μου.

Σήμερα, 3 Δεκεμβρίου 2014, είναι η παγκόσμια ημέρα για τα άτομα με αναπηρία. 
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες) καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες δίνει την ευκαιρία στις κυβερνήσεις, στους οργανισμούς και στις κοινωνίες να εστιάσουν την προσοχή τους στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ανθρώπων με αναπηρία.
7-10% του παγκόσμιου πληθυσμού πάσχει από μια αναπηρία, γεγονός που σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν περισσότεροι από 500 εκατομμύρια άνθρωποι με ειδικές ανάγκες. Το 80% κατ' εκτίμηση ζει σε αναπτυσσόμενες χώρες. Δυστυχώς  στην Ελλάδα τα στοιχεία είναι θλιβερά. Και στα νοσοκομεία και στους Δήμους δεν υπάρχει στοιχειώδης υποδομή για τα άτομα με αναπηρία.  





Αυτά τα στοιχεία αφορούν κυρίως τους μεγάλους. Όμως κι εσύ κάποτε θα μεγαλώσεις και θα ήθελα πολύ ήδη να ξέρεις ότι η διαφορετικότητα είναι δικαίωμα και πως είναι μια κατάσταση μέσα στη ζωή.

Δεν μπορούμε να είμαστε όλοι ίδιοι.
Άλλωστε σκέψου: είναι ίδια τα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών μας; Τα αποδεχόμαστε έτσι κι αλλιώς ως διαφορετικά. Έτσι δεν είναι;

  Οι άνθρωποι που έχουν κινητικά προβλήματα ή οποιαδήποτε άλλη αναπηρία δε χρειάζονται τον οίκτο ή τη λύπη μας. Χρειάζονται το θαυμασμό μας. Να το θυμάσαι ζυμαράκι!

 Δε φαντάζεσαι πόσα πράγματα μπορείς να μάθεις από αυτούς τους ανθρώπους! 
Θα εκστασιαστείς με τη δύναμη της θέλησης που έχουν!
Είναι πιο δυνατή από τα πόδια, τα χέρια ή τα μάτια τους! Ειναι πιο δυνατή και από τη μιλιά τους ή την ακοή τους!

Έχω γνωρίσει και έχω ζήσει με άτομα με αναπηρία και νιώθω πολύ τυχερή! Έχω πολλά πράγματα να σου εξηγήσω ζυμαράκι!

 Θα περιμένω με ευλάβεια ως τότε κοριτσάκι μου και θα κάνω το παν για να μη στέκομαι εμπόδιο εγώ και οι διπλανοί μου απέναντι στα άτομα με οποιαδήποτε μορφής αναπηρία.

Για εμάς τους γονείς προτείνω να διαβάσουμε με τα παιδάκια μας αυτό το βιβλίο.


Αυτό που δε σου είπα ξέρεις ποιο είναι;
Πως όταν εμείς λέμε "δεν μπορώ" εκείνοι μας αποδεικνύουν ότι όλα είναι δυνατά.
Μαζί με εσένα θα το θυμάμαι κι εγώ κοριτσάκι μου και κάθε μέρα στο πίσω μέρος του μυαλού μου ένα συνθηματάκι με φως θα μου λέει πως "είμαστε όλοι εν δυνάμει ανάπηροι".
Φιλώ τα βήματά σας ζυμαράκια του κόσμου.

Η μαμά
Σοφία.

 
 

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Μια Κυριακή στην εκπομπή!

Και μάλιστα στην πρώτη εκπομπή της Κυριακής 16 Νοεμβρίου μετά από καιρό!

Σιγά που θα καθόσουν σπίτι εσύ και η μαμά θα χανόταν στα fm!

Ντυθήκαμε, στολιστήκαμε, πήραμε το ταξάκι μας και βουρρρρρ για το Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης!

Δεν περίμενα ότι θα στεκόσουν τόσο καλά στο ύψος των περιστάσεων.

Όσο εγώ μιλούσα στην εκπομπή, εσύ ζωγράφιζες με τους μαρκαδόρους σου και έτρωγες το φαγάκι σου με το πιρουνάκι σου.

Ζωγράφισες και λίγο πιο πέρα από τα χαρτιά σου αλλά δεν πειράζει! Οι νέοι μαρκαδόροι είναι υδατοδιαλυτοί και βγαίνουν με ένα πέρασμα!

Είσαι το αστεράκι μου. Το ξέρεις;;;;

Νομίζω κάτι έχεις υποψιαστεί.

Σε φιλώ.
Η μαμά.

Παρασκευή, 14 Νοεμβρίου 2014

Ένα φιλί και 100 θαύματα.

Καλημέρα ζυμαράκι μου!

Είμαι στη δουλειά και είσαι στο σπίτι με τη γιαγιά. Είναι Παρασκευή. Έχει συννεφιά και βρέχει βρέχει βρέχει πολύ!

Ξέκλεψα λίγο χρόνο για να σου πω ότι θυμάμαι τις χθεσινές απανωτές αγκαλιές που ανταλλάξαμε χθες και τα φιλιά που με φόρα μου έδινες. 

Αν δεν έπρεπε να έρθω στη δουλειά σήμερα, να είσαι σίγουρη ότι δε θα έσβηνα τις ζωγραφιές με μαρκαδόρο που γέμισες το πρόσωπό μου!!!!




Πόσο αστείο μου φάνηκε! Και εσύ ξεκαρδίστηκες στα γέλια ζυμαράκι μου! Και να τα φιλιά και να οι αγκαλιές.

Ευγνωμοσύνης.

Καλό σαββατοκύριακο σε όλα τα ζυμαράκια του κόσμου!

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

Οι μήνες περνούν και γίνανε 21!

Τώρα εσύ κοιμάσαι αποκαμωμένη από τις δραστηριότητες της ημέρας... Έγειρες το κεφαλάκι σου δίπλα μου και ήρθε το δειλινό στα ματάκια σου...


Σε αυτή τη φωτογραφία είσαι πολύ πολύ μικρούλα... Είναι τραβηγμένη λίγους μήνες αφότου γεννήθηκες ζυμαράκι μου!
Είμαι σίγουρη πως όταν μεγαλώσεις θα θες να μάθεις πως ήταν οι μέρες σου και οι μέρες μας όσο ήσουν τοσοδούλα. Αυτή τη φωτογραφία, όπως και πολλές άλλες δικές σου, τις κρατώ για ζεστασιά στην καρδιά μου...

Λοιπόν στο θέμα μας! χαχαχαχαχα
Σήμερα, 8 Νοεμβρίου 2014, έβρεξε πολύ. Πόσο σε θαυμάζω που δε σε νοιάζει και βγαίνεις έξω και διασκεδάζεις με τις σταγόνες! Πήγαμε βόλτα με το αυτοκίνητο και κάναμε χριστουγεννιάτικες και άλλες αγορές από ένα πολύ μεγάλο κατάστημα παιχνιδιών και άλλων ειδών. Εγώ πιο πολύ και από εσένα το διασκέδασα!

Να, αυτό ήθελα να σου πω: ότι μαζί σου ζω πάλι κι εγώ απο την αρχή. Το διασκεδάζω και νιώθω πάλι παιδί! Βέβαια....δεν κάνω όσες μικρές σκανταλιές κάνεις εσύ...χαχαχαχαχχα τερατάκι μου!

Ξέρεις τι χείμαρρο χαράς μου δίνεις όταν σε βλέπω να αρπάζεις το ακουστικό του τηλεφώνου και να φτιάχνεις τη δική σου συνομιλία;;;;
"Ναιιιιιιιιι...μαμάαααααααααααα....παππούυυυυυυυυυ!"
Εκείνη την ώρα στα μάτια μου είσαι ένα τεράστιο γυάλινο βάζο της Nutella που θέλω να βουτήξω ολόκληρη να σε φάω!!!! Χμμμ...μπα αυτό εδώ τι να μου κάνει;;;;;

Με την ευκαιρία να ευχαριστήσουμε την εταιρεία Nutella που μας έκανε δώρο το πολύ ωραίο αυτοκόλλητο με το όνομά σου! Αυτό το βαζάκι δε θα πάει ποτέ για ανακύκλωση!

Το απόγευμα επίσης ήταν γεμάτο ενέργεια για εσένα...Πήγαμε σε παιδικά γενέθλια και έπαιξες και έτρεξες με την ψυχή σου. Έφαγες και μόνη σου το κομμάτι της τούρτας, τάισες και εμένα!
Στο δρόμο της επιστροφής για το σπίτι τα μάτια σου βασίλεψαν...

Αύριο (9 Νοεμβρίου 2014) κλείνουμε 21 μήνες χαράς μαζί.

Καληνύχτα σε όλα τα ζυμαράκια του κόσμου!


Κυριακή, 2 Νοεμβρίου 2014

Ένα Σαββατοκύριακο με τα όλα του!

Καλό μήνα σε όλα τα ζυμαράκια!!!
Είναι Νοέμβριος πια. Κάνει κρύο μπρρρρρρρρ (εντάξει βγάζει και τον θερμούλη ήλιο πού και πού!).

Βάλτε σκουφάκια και γαντάκια και να ακούτε τη μαμάκα μικρά μου πλασματάκια!

Το Σάββατο που είχαμε πρωτομηνιά Χαρά μου βγήκαμε για τα καθιερωμένα μας ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Όμως, όπως πολύ συχνά με ακούς, έτσι και αυτή τη φορά όλο και κάποιος/κάποια φρόντισε να καταλάβει το χώρο που μας διευκολύνει και εσένα και εμένα σύρουμε το καροτσάκι μας! Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στους 20 μήνες που ειμαστε μαζί αλλά να δες και με τα μάτια σου!



Είμαστε μαθημένες πολλές μαμάδες και μπαμπάδες στην άρση βαρών αφού η έννοια του "δημόσιου χώρου" αγνοείται! Εσύ πια ξέρεις πολύ καλά ότι οι ράμπες δεν είναι για τους οδηγούς! Πες το και σε εκείνους να το χωνέψουν!

Αφού ολοκληρώσαμε τις αγορές μας (ουφ!) κατευθυνθήκαμε στο κέντρο της πόλης με το λεωφορείο που ειδικά τα σαββατοκύριακα σφύζει από κόσμο! Είναι και το 10ήμερο εκπτώσεων και αυτό δελεάζει κάπως την κατάσταση!

Αναγκαστήκαμε να κατεβούμε σε άλλη στάση, πέραν του προορισμού μας. Περπατήσαμε αρκετά ώσπου βρεθήκαμε στη γιορτή βιβλίου εντός της ΔΕΘ. Ο Σύνδεσμος Εκδοτών Β.Ελλάδος μας είχε "κεράσει" χιλιάδες βιβλία! Αγοράσαμε πολλά παιδικά παραμύθια και φυσικά αυτό που το βρήκαμε πολύ ενδιαφέρον! Κοίτα!


Θα γράψουμε και εμείς εφέτος γράμμα στον Αη-Βασίλη και θα τον κεράσουμε και χριστουγεννιάτικο μπισκότο! Ε;

Περάσαμε πολύ όμορφα με τη βόλτα μας στην πόλη ώσπου έφτασε η ώρα του γυρισμού και νασου πάλι τα εμπόδια. Αυτή τη φορά στη στάση του λεωφορείου φαρδιά πλατιά παρκαρισμένα ΙΧ!



Εσύ πλέον γνωρίζεις ότι οι στάσεις των λεωφορείων ανήκουν στα λεωφορεία και στους επιβάτες! Πες στον Αη Βασίλη να κάνει κάτι!!!!

Μας βοήθησε μια κυρία να επιβιβαστούμε στο αστικό. Να είναι καλά!
Σε όλη τη διαδρομή σου έλεγα πως την επόμενη μέρα, την Κυριακή θα περάσουμε τέλεια στον υπέροχο χώρο του Art2Art! Ένα εργαστήρι μάθησης και δημιουργικής έκφρασης!

Τώρα που σου γράφω είναι Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2014 και μόλις γυρίσαμε από το διαδραστικό παραμύθι "Τρεις αδελφούλες είμαστε" παρέα με τις Τρίλιες! 


Γύρισες και εσύ το γαϊτανάκι με την κορδέλα σου!


Περνάμε υπέροχα στο ζεστό χώρο που έφτιαξε η καλή μας φίλη Σίσσυ Μονσπαρτ! Σήμερα και εμείς οι γονείς πήραμε τα βραχιολάκια των Χριστουγέννων!


Γλυκό μου ζυμαράκι ξέρεις πόσες μέρες μεσολαβούν για τα Χριστούγεννα;;;

ΥΓ. Αγκαλίτσες σε όλα τα ζυμαράκια του κόσμου!

Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Της Κυριακής η Χαρά.

Το καλό με αυτό τον Οκτώβριο μικρή μου είναι πως είναι πολύ γεναιόδωρος. Αφού για να φανταστείς σήμερα που είναι 20 Οκτωβρίου η θερμοκρασία έφτασε στους 26 βαθμους Κελσίου!

Έτσι λοιπόν δε χάσαμε την ευκαιρία! Δρόμο πήραμε και δρόμο αφήσαμε! Βουρ για να δούμε το μεγαλύτερο κουλούρι που κατασκεύασαν οι "ψωμούληδες" αρτοποιοί στο Λευκό Πύργο! Εκεί συναντήσαμε τη φίλη μας την Έλσα Κουκουμέρια (που σου δίνει σχεδόν κάθε μέρα το σισαμένιο κουλουράκι σου από το καλύτερο αρτοποιείο της πόλης μας;;;) και τη γλυκιά κόρη της Μυρτώ που σε φωτογράφησε συντροφιά με το γιγάντιο κουλουράκι!


Φυσικά και είχε πάρα πολύ κόσμο που περίμενε υπομονετικά να γευτεί ένα κομμάτι από το τεράστιο κουλούρι.
Δεν καθήσαμε πολύ γιατί είχαμε και άλλα να δούμε και να απολαύσουμε!

Τι είναι αυτό που λατρεύουν μικροί και μεγάλοι; Τι είναι αυτό που μπορεί να χαλάσει και τον πιο υπομονετικό της δίαιτας και της σωστής διατροφής;;;;

ΣΟ ΚΟ ΛΑ ΤΑ!!!!

Έχουμε και εμείς στη Θεσσαλονίκη ως το Μάρτιο του 2015 το δικό μας εργοστάσιο σοκολάτας! Νατο!!!!


 Εδώ μέσα υπάρχει ένας μαγικός γλυκός κόσμος όπου μας ξεναγούν οι ειδικοί! Να η Ειρήνη που μας κατατόπισε για το τι θα δούμε και θα γλυκαθούμε!

 Βουτήξαμε και στη σοκολατένια μπανιέρα και βγήκαμε και αναμνηστική φωτογραφία!


Περιττό να σου πω ότι δεν ξέραμε τι να πρωτοδιαλέξουμε να φάμε! Σοκολάτα σοκολάτα σοκολάτα παντούυυυυυυ και μπισκότααααααααα!

Α, ναι! Τσάκωσα και μια πρωτότυπη συνταγή για μακαρόνια με σοκολάτα!







Ξετρελάθηκες με τα ποπ κορν σοκολάτας αλλά το χεράκι σου "τράβηξε" και ένα cd σοκολάτας!





Για τη γιαγιά πήραμε ένα σοκολατένιο καταϊφι, αφού της αρέσουν τα σιροπιαστά χαχαχαχα!

Το ήξερες ότι με τη σοκολάτα γίνονται και έργα Τέχνης; Ούτε κι εγώ το ήξερα! Να, κοίτα!









Το σίγουρο είναι ότι θα επισκεφθούμε ξανά τον υπέροχο αυτό σοκολατένιο κόσμο που φιλοξενεί η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης!



ΥΓ. Να μην ξεχάσεις να πεις "ευχαριστώ" στο φίλο μας τον Κυριάκο Ποζρικίδη, που μαζί με τους συνεργάτες του οργανώνουν τα καλύτερα για όλους μας!

 
Φιλάκιααααα
μααααααααααααα!

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Είμαι κι εγώ 20 μηνών!

Τώρα πια το έχεις καταλάβει.
Κάθε μήνα στις 9 έχουμε τα λεγόμενα "μηνογενέθλια"!

Σε 4 μήνες από τώρα θα κλείσεις δύο χρόνια;
Και πότε πέρασαν μου λες;

Προς το παρόν μου λες πολλά. Εντάξει δεν καταλαβαίνω πάντα τη γλώσσα σου αλλά νομίζω ότι είμαι επιμελής μαθήτρια.

Συνέχισε να εξερευνάς τον κόσμο Χαρά...και μη δίνεις σημασία αν καμιά φορά παραπονιέμαι επειδή πετάς σχεδόν ολα τα πράγματα απο το μπαλκόνι!

Ακολουθεί ένα γλυκό σαββατοκύριακο κι έγω σκοπό να επισκεφθούμε την 7η γιορτή μελιού στο πάρκο του πεδίου του Άρεως!

Τι λες;

Θα έχει καλό καιρό για καροτσάδα και περπατάδα;;;;

Φιλάκι
μαααααααααααα....!!!!

Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Shopping weekends.


Το Σαββατοκύριακο έφτασεεεεεεε!!!!

Αγαπημένη μας συνήθεια να κάνουμε τις απαραίτητες αγορές και να χαζεύουμε στο super-market!

Πηγαίνοντας στο ταμείο πολλές φορές διαπιστώνω ότι έχεις συλλέξει και εσύ τα προϊόντα της αρεσκείας σου!!!!

Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Καλημέρα γονείς!


Υπάρχουν πάρα πολλά blogs μαμάδων, μπαμπάδων και γονέων στο ίντερνετ!
Βρήκα αυτή την πολύ γλυκειά εικόνα από το συγκεκριμένο blog και ήθελα να τη μοιραστώ μαζί σας!
Δεν είναι ό,τι πιο όμορφο να βλέπεις το πλασματάκι σου να κοιμάται;
Καλημέρα σε όλες τις μαμάδες και τους μπαμπάδες του κόσμου!

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Όταν η μαμά πάει στη δουλειά.

Δεν υπάρχει μαμά που να πηγαίνει στη δουλειά και να μη σκέφτεται το μικρό πλασματάκι της που άφησε στο σπίτι.

Μία από αυτές είμαι κι εγώ.

Κάθε παιδάκι έχει το χαρακτήρα του. Άλλο εκφράζεται με όλο του το είναι και άλλο προσαρμόζεται με το δικό του τρόπο.

Με παίρνεις πλέον χαμπάρι πότε ξυπνάω για να ετοιμαστώ πρωί πρωί για τη δουλειά.

Ξέρεις, μικρή μου, έχουν γραφτεί πολλά για τις εργαζόμενες μαμάδες. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Υπάρχουν μαμάδες που εργάζονται και χαίρονται για αυτό, υπάρχουν μαμάδες που εργάζονται και δε χαίρονται για αυτό και υπάρχουν  μαμάδες που δεν εργάζονται και είτε χαίρονται είτε δε χαίρονται για αυτό.

Είδες; Είναι τόσο περίπλοκη η ζωή των μεγάλων!

Εσύ ένα να θυμάσαι: Είμαι μαμά και χαίρομαι που μπορώ και έχω εργασία και Χαρά!

Μια μέρα θα σου εξηγήσω το γιατί ;-)

ΥΓ. Μπορεί να το έχεις καταλάβει ήδη.<3

(Φιλάκι, μααααααα)

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Και με είπες "μαμάαααα".

Για να μην το ξεχάσω, γιατί και αυτό είναι σημαδιακό μαζί με πολλά άλλα, την ημέρα της ονομαστικής εορτής μου, 17 Σεπτεμβρίου 2014 εκεί λίγο μετά τις 21.30 με είπες καθαρά και ξάστερα "μαμάααααα....μαμά...μαμάαααααα".

Ζυμαράκι ζυμαρένια μου έννοια μου.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

19 μήνες μαζί!

Ξυπνάς με χειροκροτήματα.
Κάτι μου ψιθυρίζεις.
Μετά μου χαμογελάς.

Γιαγκιάγκιιιιιιι είναι το φεγγαράκι (στη γλώσσα σου)

Τι επιμονή να φας μόνη σου!
Α, ναι! Πλέον στις δουλειές του σπιτιού έχω και εσένα για βοηθό!

Α, και για πες μου πώς κάνει το αεροπλανάκι;;;;
"Ββββββββββββββββββββββββββ....!"
Χαιρετάμε τα αεροπλάνα που έρχονται και φεύγουν. Είναι το νέο σου νανούρισμα για το καλοκαίρι (το χειμώνα δεν ξέρω τι θα κάνουμε!).

Ναι, ναι. Εννοείται πως σε αφήνω να προσπαθήσεις να ανοίξεις μόνη σου την πόρτα. Όταν δεις ότι δεν τα καταφέρνεις δίνεις τη σκυτάλη σε εμένα.

Χαϊδεύεις τους σκύλους και τι γάτες και στέκεσαι με μεγάλο ενδιαφέρον να χαζέψεις βιτρίνες που έχουν εικόνες με ζωάκια. Τις προάλλες είδες σε μια κουρτίνα ζωγραφισμένο ένα σκυλάκι που φορούσε γυαλιά ηλίου. Μάλλον, έτσι εξηγείται η όρεξή σου να φορέσεις και εσύ τα δικά σου (μετά από καιρό που σου τα είχα αγοράσει και δεν έδινες σημασία).

Φυσικά έχεις τρελή αγάπη για τις συσκευές τηλεφώνου και όλο και κάποιον καλείς να μιλήσεις, κυρίως τη "γιαγιάάάάά.."

Όταν σε βλέπω να κοιμάσαι, ακόμη εκπλήσσομαι με τα θαύματα.

ΥΓ. Να έρθουν κι άλλοι μήνες κι εσύ να ακολουθείς τα όνειρά σου.

Φιλάκι.
Η μαμά σου.

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

18 μήνες φρρρρρρρρρ!!!!

Λες λογάκια.
Τρελαίνεσαι να ακούς παραμυθάκια. 
Χτυπάς ρυθμικά τα χεράκια σου για να σου τραγουδήσουμε!

Ρουφάς με το καλαμάκι και δίνεις και σε εμένα να πιω! Οπωσδήποτε!!!! Α, ναι! Και τρώμε μαζί! Το βλέμμα αφοσίωσης που έχεις όταν προσπαθείς να πιάσεις μπουκίτσες με το πιρούνι δεν περιγράφεται!

Φέτος το καλοκαίρι χάρηκες πολύ με τα θαλασσινά κύματα!

Αγκαλιάαααααααααααααααααα...δείχνεις με τα χεράκια σου και αν δεις κάποιο άσχημο όνειρο μες στον ύπνο σου με ψάχνεις "μαμάααααα....μαμμμμμμ..."

Αλήθεια, θα μου πεις τι βλέπεις στα όνειρά σου γλυκειά μου;

Η μαμά σου στέλνει ένα τεράστιο φιλάκι "μαααααααα".

Είμαι σίγουρη ότι θα είσαι ξυπνητή μόλις γυρίσω αργά το μεσημέρι.

Γκια! = Τζα! 

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

17 μήνες

Τρέχεις.
Δε σε προλαβαίνω!
Λατρεύεις τις βόλτες, ό,τι ώρα και αν είναι!
Κάνεις ντροπές και βρίσκεις καταφύγιο στην αγκαλιά μου.
Μας φιλάς με τρυφερότητα. Μας χαϊδεύεις.
Βρίσκεις κατευθείαν παρέα όπου και αν είμαστε.
Προσαρμόζεσαι σε κάθε περιβάλλον.
Γελάς. Ξεκαρδίζεσαι. Χορεύεις. Μιλάς τη δική σου γλώσσα.
Στέλνεις φιλάκια.
Χαιρετάς παντού τον κόσμο.
Λατρεύεις και χαϊδεύεις τα ζώα τα βαβ και τα πα πα πα παααααα!
Ξυπνάς μες στη νύχτα για να δουμε φωτογραφίες σου και να διαβάσουμε το βιβλίο με τα ζωάκια.
Τρως στέρεες τροφές μόνη σου όπως και το γάλα σου.
Ξεφυλλίζεις βιβλία και περιοδικά.
Κρατάς σχεδόν ολόσωστα το στυλό και το μολύβι (αλλά τρως τη σβήστρα του μολυβιού στην άκρη).
Λατρεύεις το κρυφτό.

Αν έχω ξεχάσει κάτι θα φροντίσεις να μου το θυμίσεις.

Σ'αγαπώ.


Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Εργασία και χαρά.

Η μαμά μου αγαπάει πολύ εμένα και  τη δουλειά της. Κι εγώ αγαπώ τη μαμά μου και  τα χαρτιά της. Μου αρέσει να τα τσαλακώνω και καμιά φορά να τα τρώω. Η μαμά μου δίνει μολύβια (ειδικά) για εμένα και μπορώ να τραβω γραμμές και να κάνω διάφορα σχήματα.

Την περασμένη Κυριακή, πήγα μαζί με τη μαμά στη δουλειά της στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο για να ετοιμάσουμε την εκπομπή που λέγεται "Το Νησί της Ναυσικάς". Η μαμά λέει ότι αγαπάει πολύ αυτό το νησί και τη Ναυσικά, τη φίλη και συνάδελφό της. Η Ναυσικά με ξέρει και την ξέρω αλλά δεν έτυχε ακόμη να της μιλήσω κανονικά! Η Ναυσικά με αγαπάει πολύ και εγώ την αγαπώ γιατί περνάει πολύ όμορφα η μαμά μου στο νησί της! Πάντως χαίρομαι που αυτό το νησί είναι κοντά στο σπίτι μας και δεν αργεί η μαμά να επιστρέψει για αγκαλίτσες, βόλτες και φιλάκια.

Ετοιμάσαμε λοιπόν κάτι που λέγεται "script" της εκπομπής. Εγώ έπαιζα με τους συναδέλφους της μαμάς και τα πληκτρολόγια πάνω στα γραφεία. Εδώ θα ήθελα να καταγγείλω τη μαμά που δε με αφήνει να πατάω τα πλήκτρα στο δικό της πληκτρολόγιο όσες φορές θέλω!

Πήγα και στο studio του ραδιοφώνου και πέρασα πολύ ωραία!
Μετά κάναμε βόλτα στην παραλία, είδαμε τα νέα θεματικά πάρκα και χάρηκα πολύ γιατί είδα και άλλα παιδάκια και έπαιξα και έτρεξα! Και η μαμά μαζί! Γιούπι!

"Τις ωραίες που είναι οι Κυριακές στη Θεσσαλονίκη" έλεγε και ξαναλεγε η μαμά...

Μα κάθε μέρα Κυριακή δεν είναι;;;;



Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Οι 16 μήνες σου.

Οι 16 μήνες σου είναι και δικοί μου.
Γιατί μαζί σου είναι αλήθεια πως γεννήθηκα κι εγώ.

Και προσπαθώ και θέλω να τα κάνω όλα σωστά. Όλες οι μαμάδες αυτό προσπαθούν. Αυτός είναι ο στόχος τους. Μα, ξέρω πως αυτό δε γίνεται πάντα. Εσύ όμως να ξέρεις ότι κάθε μέρα προσπαθώ και κάθε μέρα αναρωτιέμαι τι δεν έκανα καλά για να το φτιάξω καλύτερα αύριο.

Όμως τώρα το καλοκαίρι, θα σε αφήνω να το διασκεδάζεις λίγο περισσότερο με τα νερά που σου αρέσει να τα ρίχνεις πάνω σου. Και τι ωραία η στιγμή που τάχα με βοηθάς να πλύνουμε το μπαλκόνι! Και τι ωραιότερη ακόμη η στιγμή που κάνεις καραμελίτσα το στοματάκι σου για να πιεις νερό με το αγαπημένο σου καλαμάκι!

Σε ευχαριστώ Χαρά μου που γέμισες με καραμέλες και ζαχαρωτά την ψυχή μου!

"Γκια!" - έτσι λες εσύ το "τζα"!

Έρχομαιιιιιιιιιιιιιιιιι να λιώσω ακούγοντάς το...

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Μητρικός ανταγωνισμός! Ευχαριστώ! Όχι!

Τον συναντάς ξαφνικά χωρίς να είσαι υποψιασμένη.
Στην αρχή δε σου φαίνεται και τόσο ενοχλητικός.
Αργότερα αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που κάνει μερικές μαμάδες να ρωτούν και να απαντούν από μόνες τους για το μεγάλωμα του δικού σου παιδιού ή ακόμη χειρότερα τι είναι αυτό που τις κάνει να σου περιγράφουν - χωρίς να το ζητήσεις- για το πόσο καλές και σωστές είναι (μα είναι δυνατόν να νιώθεις ποτέ ότι κάνεις το σωστό όσο είσαι μάνα;;;;).

1. "...πάτε βόλτα;;; Δεν είναι ώρα για ύπνο;"

(όχι καλή μου...κάθε μωρό έχει το δικό του ρολόι).

2. "...μήπως νυστάζει; τη βλέπω να τρίβει τα χεράκια της στο πρόσωπο..."

(όχι καλή μου...μόλις πριν λίγα λεπτά ξύπνησε από έναν τρίωρο βαρβάτο ύπνο).

3. "Τα βγάλατε τα καλτσάκια, ε;"

(εχμ...ναι ! Έχει 30 βαθμούς Κελσίου έξω ξέρεις!!!!)

4. "Την κακομαθαίνεις! Τι;;;; Πίνει ακόμη γάλα το βράδυ;;;; Δώσε τσάι να σωθείς!"

(πρώτον: δε θέλω να σωθώ! Δεν τίθεται θέμα σωτηρίας!!!!
δεύτερον: ακολουθώ τις συμβουλές του παιδιάτρου μου, που λέει πως όταν ένα βρέφος πεινάει ΠΡΕΠΕΙ να τρώει!!!!'
τρίτονν: απολαμβάνω τη διαδικασία να της δίνω το γαλατάκι της!).

5. "...σαν πολύ δεν την αγκαλιάζετε;;;; Εγώ τις έκοψα τις πολλές αγκαλιές. Φοβήθηκα μήπως την κακομάθω).

(...κι όμως: η αγκαλιά είναι το βασικό "συστατικό" και για ένα ισορροπημένο μωρό, παιδί και ενήλικα! Ας μην είμαστε τσιγκούνηδες με την πιο όμορφη πλευρά της ζωής!).

6.  "Την πάτε σε παιδική χαρά; Τις εμπιστεύεστε; Εμείς τις αποφεύγουμε!"

(Σέβομαι την επιλογή σας αλλά ΕΜΕΙΣ τις εμπιστευόμαστε, ειδικά αυτές που έχουν διαμορφωθεί κατάλληλα και δεν είναι λίγες στη γειτονιά μου!

7. "Έπιασε κάτι βρώμικο με τα χέρια της! Δεν αρκούν τα υγρομάντηλα για να καθαρίσει!"

(Το ξέρω! Επιστρέφουμε στο σπίτι ξέρετε για το βασιλικό της μπάνιο...)

8. Ακόμη πιπίλα;;;;

(Εδώ δεν απαντάς καν. Άλλωστε τι να απαντήσεις. Έχει προλάβει ήδη και έχει αφαιρέσει την πιπίλα ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ από το στόμα του παιδιού σου!)

Μαμάδες- μπαμπάδες - γονείς : ηρεμία, ψυχραιμία και αγάπη.
Είμαι "νέα" στο χώρο και θέλω να τον απολαύσω ακολουθώντας βέβαια τους κανόνες με ό,τι είναι σωστό για το πλασματάκι μου.

Γιατί κάτι που είναι σωστό για το δικό σου παιδί δε σημαίνει ότι είναι σωστό και για το παιδί της διπλανής

Θεωρώ ότι δεν υπάρχει "μωρο-τυφλο-σούρτης".

Θα έχανε τόσα πολλά από τη συναρπαστικότητά του αυτό το...ταξίδι!

Με αγάπη
μαμά Σοφία.

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Η κυρία οδοντόβουρτσα βρήκε τη Χαρά της.

Αυτό πάλι;;;;

Όλα μα όλα όλα στο στόμα;;;;

Άργησα να γράψω για αυτή σου τη συνήθεια, που βέβαια δεν είναι μόνο δική σου. Έχεις και άλλους ... "συναδέλφους"!

Όταν επικρατεί ησυχία στο σπίτι, τότε πια είναι σίγουρο ότι κάτι κατεργάρικο έχεις σκαρώσει.

Καλοκαίριασε και σου αρέσει να κάνεις εξερευνήσεις στις γλάστρες του μπαλκονιού!

Και πριν προλάβω να τρέξω να σε τραβήξω μακριά από τα χώματα, εσύ τα είχες βάλει ήδη στο στόμα!

Νόστιμο ε;;;;

Άργησες mommy! Σε ευχαριστώ για τις ασκήσεις ετοιμότητας.

Από χθες, 21 Μαϊου αρχίσαμε να μαθαίνουμε σιγά σιγά να καθαρίζουμε τα δοντάκια!

Το βρήκες πολύ ενδιαφέρον! Και τι ωραία γεύση που έχει η οδοντόκρεμα!

Ξεκαρδίσματα. Χειροκροτήματα.

Πρέπει να την προσέξουμε πολύ αυτή τη Δόνα Τερηδόνα!


Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Ποιος μαλώνει τη μαμά;;;

χαχαχαχαχα

Το είδαμε και αυτό!

Μιλάς με τον εαυτό σου και αν δε σου αρέσει κάτι εκδηλώνεις τα... "νεύρα" σου!

"Αααααααααααααααα!!!!"


Στην πολλή μεγάλη φουρτούνα πετάς το μπουκάλι με το γάλα σου και την πιπίλα σου!

Βάσανα που έχει και η μωρουδιακή ζωή!

Έτσι για να το θυμάμαι, τα "νευράκια" σου τα είδαμε στις 25 Απριλίου 2014.

Άντε, επιστρέφει η μαμά στη δουλειά της ανυπομονώντας να μου δώσεις φιλάκια το μεσημέρι .

Σε φιλώ αγάπη μου ζυμαρένια μου!

Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Ξεφυλλίζοντας το περυσινό ημερολόγιο.

Άνοιξα το περυσινό ημερολόγιο, του 2013, που έγραφα όποτε προλάβαινα κάθε σου κίνηση.

Το χέρι μου τυχαία βρέθηκε στις 24 Απριλίου 2013: "Η πρώτη μας βόλτα με το καρότσι" έγραφα...

περνά ο χρόνος με Χαρά...

 

Κυριακή, 20 Απριλίου 2014

Για τα "ζυμαράκια" όλου του κόσμου.

Τη λέμε "Μ. Εβδομάδα" μικρή μου για να μαθαίνουμε και εμείς οι υπόλοιποι μικροί το μεγαλείο της θυσίας του Χριστούλη μας.

Για να μαθαίνουμε να πράττουμε το καλό ακόμη και αν συνθήκες γύρω μας δε βοηθούν.

Να θυμάσαι πως  Ανάσταση θα πει:

Να βοηθάς τον αδύναμο.
Να μάχεσαι για το δίκαιο.
Να χαμογελάς και στα δύσκολα.
Να λες και να αναζητάς την αλήθεια.
Να αγαπάς.
Να δίνεις χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα.

Κι εγώ μαζί σου πια τα θυμάμαι καλύτερα και περισσότερο κάθε μέρα.

Φως και υγεία σε όλα τα "ζυμαράκια" του κόσμου.


 

Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

Η Χαρά και οι 14 μήνες.

Κάθε μήνα στις 9 έχουμε τα μηνογενέθλιά σου!

Έχουμε και έναν μικρό μαυροπίνακα και σημειώνουμε τον καιρό που περνά και εσύ μεγαλώνεις...μεγαλώνεις...μεγαλώνεις...

Τώρα που έγινες 14 μηνών ήθελα να σου πω ότι ο τρόπος που "παραδίνεσαι" στην αγκαλιά μου, θα ήθελα να διαρκέσει για πάντα. Γίνεται;

Ήθελα επίσης να σου πω ότι την επόμενη φορά που θα έρθει ο πυρετούλης στο μετωπάκι σου, δε θα πάθω εσωτερικό πανικό. Νομίζω όλες οι μαμάδες το παθαίνουν (χεχεχε).

Χμμμ....ήθελα επίσης επίσης επίσης να σου πω ότι εκπλήσσομαι τις στιγμές που θες να κατοχυρώσεις την αυτονομία σου, πιάνοντας και τρώγοντας τροφές μόνη σου με τα χεράκια σου!

Να ξέρεις όμως ότι ακόμη είσαι λίγο μικρούλα για να τα φέρεις βόλτα με το κουτάλι για την κρέμα ή τη σούπα. Εσύ όμως να επιμένεις...κάποτε θα το πετύχεις!

Επίσης, να σε ρωτήσω κάτι; Πώς ξέρεις και κάνεις ντροπές στο ανδρικό φύλο; χαχαχαχαχαχα! Απόλαυσή μου σκέτη!

Είναι πολλά αυτά και άλλα που θέλω να σου πω. Πρέπει όμως να γράψω κάτι ειδήσεις, να δω τι γίνεται στο σήμερα έχοντας πάντα στο νου το δικό σου αύριο.

Καλημέρα Χαρά μου.

Η μαμαμααααααααα (που λες κι εσύ)

Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

Τι ωραία που είναι έξω μαμά!

Είμαστε πια στα μέσα Μαρτίου.

Περπατάς πλέον κανονικά. Δοκιμάσαμε πριν λίγες μέρες να κάνεις και μερικά βήματα έξω.

Στην αρχή κοκκάλωσες. Κοιτούσες σκεφτική όλο αυτό τον τεράστιο χώρο που απλωνόταν μπροστά σου. "Τόσα τετραγωνικά, θέλω να τα πατήσω όλα!!!!" Νομίζω πως αυτό σκεφτόσουν από μέσα σου, έτσι δεν είναι Χαρά;

Χμμμ...δεν άργησες πολύ. Άφησες απαλά το χέρι μου και ξεκίνησες το δικό σου "μπιπ μπιιιιιιιπ!"

Μα, τι ορμή είναι αυτή;;;;; Χαχαχαχα

Βάου το σκυλάκι!

Αααααα...μόλις δεις γατούλες

Πήρες σβάρνα όλα τα πλακάκια και κοιτούσες πού και πού τα παπουτσάκια σου.

Φυσικά περίμενα πότε θα αποφασίσεις οτι ο ποδαρόδρομος θα λάβει τέλος. Και περίμενα αρκετή ώρα.

Όταν πήγαμε στο σπίτι, ήσουν εξουθενωμένη. Αφού να φανταστείς, όταν βγάλαμε τα παπουτσάκια, έστριψες τις πατουσίτσες σου σαν τους μεγάλους "πωπωπω....πολύ κουράστηκα σήμερα μαμά...."

Όταν πήγα να σου φέρω το γαλατάκι σου, ήσουν ήδη παραδομένη στον ύπνο...

ζζζζζζζζζζζζ....

 

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Το Σάββατο πάντα πια θα είναι αλλιώς.

Το Σάββατο το περιμένω πώς και πώς.
Είναι η μέρα μας. Η μέρα των κοριτσιών. Μια ολόκληρη μέρα ΔΙΚΗ ΜΑΣ.

Σα να το ξέρεις και εσύ και ετοιμάζεσαι όλη την εβδομάδα. Το Σάββατο είναι αλλιώς. Και από τότε που ήρθες στη ζωή μας είναι το καλύτερο αλλιώς που θα μπορούσε να μας συμβεί.

Βασική προϋπόθεση σήμερα να τελειώσουμε όλες (σχεδόν χιχιχιχ) τις δουλειές του σπιτιού.

Θα βάλεις ένα χεράκι πριντσιπέσσα;;;;

Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014

Το πρώτο συνάχι!

Στις 9 Μαρτίου έκλεισες 13 μήνες χαράς και γέλιου!

χμμμ....με τη συνοδεία μιας βουλωμένης μύτης!

Και ναι! Αυτό είναι το πρώτο σου συνάχι!

Προς θεού! Μη σου πειράξει κανείς τη μύτη! Και βέβαια δεν έχω συναντήσει δυσκολότερο πράγμα από το να σου βάζω το φυσιολογικό ορό στη μύτη!!!!

Και όλα αυτά, πάνω στις απεργιακές κινητοποιήσεις των φαρμακοποιών! Ευτυχώς έχουμε προμήθειες για τις πρώτες επισκέψεις της κυρίας Αρρωστούλας.

Φιου φιου η μυτίτσα
καληνύχτα πιθαμίτσα!

Σάββατο, 22 Φεβρουαρίου 2014

Η μικρή ξεσκέπαστη.

Ω, ναι!

Είσαι μια μικρή ξεσκέπαστη!
Και πώς καταφέρνεις να βγάζεις και τα καλτσάκια σου, θα μου πεις;;;;;

Σε σκεπάζω, ξεσκεπάζεσαι. Το ίδιο ξανά και ξανά. Εντάξει. Το πήρα απόφαση, ότι έτσι θα νυχτο-κοιμόμαστε!

"Κάνε μααααα...τη μαμά!"
"Μαααααα" μου δείχνεις με τα χεράκια σου και τη φωνούλα σου αμέτρητες φορές...

Κάνει "μαααα" και η μαμά στο μαγουλάκι σου.

Καληνύχτα ξεσκέπαστη πριντριπέσα!!!
Καληνύχτα και σε όλα τα παιδάκια του κόσμου!

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

Έλα να το φιλοσοφήσουμε!

Γλυκό μου κοριτσάκι κάθε μέρα μου φαίνεσαι διαφορετική! Για πες μου...τι κάνεις ώσπου να έρθω από τη δουλειά και αλλάζεις μέρα με τη μέρα;;;;
Ήθελα να σου πω, να ξέρεις...ότι δεν υπάρχει ωραιότερο καλωσόρισμα από το δικό σου κάθε μέρα στην πόρτα. Όπως επίσης, όταν παραδίνεσαι στην αγκαλιά μου για ύπνο, με κάνεις να πιστεύω ότι έχω κάνει το μεγαλύτερο κατόρθωμα της ημέρας!!!
Και σε ευχαριστώ για αυτό!
Σήμερα, ξετρελάθηκες βλέποντας γατούλες και σκυλάκια στη βόλτα που πήγαμε. Ναι, επίσης ξέχασα να σου πω ότι περπατάς πολύ άνετα (ειδικά μέσα στο σπίτι) και φυσικά δεν αφήνεις χορό για χορό!
Καρναβαλάκι μου!
Από τη μαμά να θυμάσαι ότι κάθε μέρα που ζούμε είναι ξεχωριστή και δε θα γυρίσει πίσω! Κάθε μέρα είναι ένα δώρο! Θα ήθελα όταν μεγαλώσεις αρκετά, να ρίξεις μια ματιά σε αυτό το κείμενο που βρήκα σε αυτή την ιστοσελίδα : http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.article&id=18178

Έλα να φιλοσοφήσουμε τη ζωή! Και όποτε κάτι σε απασχολεί να ανατρέχεις στα λόγια αυτού του κειμένου:
"Αναρωτιέμαι μερικές φορές: είμαι εγώ που σκέφτομαι καθημερινά πως η ζωή μου είναι μία; Όλοι οι υπόλοιποι το ξεχνούν; Ή πιστεύουν πως θα έχουν κι άλλες, πολλές ζωές, για να κερδίσουν τον χρόνο που σπαταλούν;
Μούτρα. Ν’ αντικρίζεις τη ζωή με μούτρα. Τη μέρα, την κάθε σου μέρα. Να περιμένεις την Παρασκευή που θα φέρει το Σάββατο και την Κυριακή για να ζήσεις. Κι ύστερα να μη φτάνει ούτε κι αυτό, να χρειάζεται να περιμένεις τις διακοπές. Και μετά ούτε κι αυτές να είναι αρκετές. Να περιμένεις μεγάλες στιγμές. Να μην τις επιδιώκεις, να τις περιμένεις. Κι ύστερα να λες πως είσαι άτυχος και πως η ζωή ήταν άδικη μαζί σου.
Και να μη βλέπεις πως ακριβώς δίπλα σου συμβαίνουν αληθινές δυστυχίες που η ζωή κλήρωσε σε άλλους ανθρώπους. Σ’ εκείνους που δεν το βάζουν κάτω και αγωνίζονται. Και να μην μαθαίνεις από το μάθημά τους. Και να μη νιώθεις καμία φορά ευλογημένος που μπορείς να χαίρεσαι τρία πράγματα στη ζωή σου, την καλή υγεία, δυο φίλους, μια αγάπη, μια δουλειά, μια δραστηριότητα που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δημιουργείς, ότι έχει λόγο η ύπαρξή σου.
Να κλαίγεσαι που δεν έχεις πολλά. Που κι αν τα είχες, θα ήθελες περισσότερα. Να πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα και να μην ακούς. Να μαζεύεις λύπες και απελπισίες, να ξυπνάς κάθε μέρα ακόμη πιο βαρύς. Λες και ο χρόνος σου είναι απεριόριστος.
Κάθε μέρα προσπαθώ να μπω στη θέση σου. Κάθε μέρα αποτυγχάνω. Γιατί αγαπάω εκείνους που αγαπούν τη ζωή. Και που η λύπη τους είναι η δύναμή τους. Που κοιτάζουν με μάτια άδολα και αθώα, ακόμα κι αν πέρασε ο χρόνος αδυσώπητος από πάνω τους. Που γνωρίζουν ότι δεν τα ξέρουν όλα, γιατί δεν μαθαίνονται όλα. Που στύβουν το λίγο και βγάζουν το πολύ. Για τους εαυτούς τους και για όσους αγαπούν. Και δεν κουράζονται να αναζητούν την ομορφιά στην κάθε μέρα, στα χαμόγελα των ανθρώπων, στα χάδια των ζώων, σε μια ασπρόμαυρη φωτογραφία, σε μια πολύχρωμη μπουγάδα".
Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
πάντα, πάντα θα ‘ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

(από Το Παράπονο, του Οδυσσέα Ελύτη)
Το βράδυ ετοιμάσου για μια ακόμη γερή δόση κρυφτό!!!

Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014

Ένα παραμυθάκι και 5 βήματα πιο πάνω.

Να θυμηθώ...να μην ξεχάσω ότι πλέον περπατάς ολοένα και μεγαλύτερες "διαδρομές" μέσα στο σπίτι....

και ότι απόψε ανταποκρίθηκες τόσο γλυκά στο παραμυθάκι που σου έλεγα. Και βέβαια ότι κρύβεσαι μόνη σου κάτω από το πάπλωμα προτρέποντάς με να σε ψάξω!

"Ααααα....αααααα...." σα να ήθελες να μη σταματήσω να σου διηγούμαι.

Όνειρα γλυκά σε όλα τα παιδάκια και τους γονείς τους!

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

Τα πρώτα σου γενέθλια.

Ήταν όλα έτοιμα!
Τα ρουχαλάκια σου τα έπλεξε η γιαγιά. Η τούρτα σου σε λευκό και ροζ χρώμα περίμενε υπομονετικά να σβήσεις το πρώτο σου κεράκι!

Σου αρέσει τόσο πολύ η επαφή με τον κόσμο. Από αγκαλιά σε αγκαλιά! Αχ, τι ωραία βόλτα! 

Μα ήρθε η ώρα να κάνουμε "φουυυυυυυυ" το κεράκι!

Τελικά, το φύσηξα εγώ αλλά εσύ έδωσες το μεγαλύτερο γέλιο σου και τα ηχηρά χειροκροτήματά σου!

Να σου πω ένα μυστικό;
Αμέσως μετά τα γενέθλιά σου, έχεις και τη γιορτή σου!

Γερή και καλότυχη Χαρά μου!

ΥΓ. Τελικά, μια μέρα μετά τα γενέθλιά σου, μας έδειξες ότι μπορείς και εσύ να κάνεις "φουυυυυυυ".

Καληνύχτα μωρό μου σε εσένα και σε όλα τα μωράκια του κόσμου <3

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014

Ο πρώτος μας χρόνος!

"Είμαστε 50-50..."

Δε σοκαρίστηκα. Σχεδόν πάντα όταν κάτι πολύ σοβαρό πρόκειται να συμβεί, δεν πανικοβάλλομαι. Ίσως γιατί δε μεσολαβεί πολύ χρόνος για να το σκεφτώ.

"Είμαστε 50-50..."
Δεν αναζήτησα λεπτομέρειες και εξηγήσεις. Ήταν μια πολύ δύσκολη εγκυμοσύνη και για εμένα, και για εσένα για τον εξαιρετικό γιατρό μας μικρή μου, που μας έφερε στη ζωή και τις δύο.

Η διαδικασία γέννησής σου κρίθηκε επείγουσα. Κι εγώ να φανταστείς δεν πολυκατάλαβα πότε βρέθηκα να περπατώ στο διάδρομο μέχρι να φτάσουμε στην αίθουσα τοκετού.

Σκεφτόμουν μόνο εκείνο το "50-50" και έλεγα από μέσα μου πως καλύτερα θα ήταν να ήταν 100 ή στη ζωή ή αλλού αλλά μαζί σου. Σκεφτόμουν, πως αν ξυπνούσα δίχως εσένα στην αγκαλιά μου ή αν δεν ήμουν για εσένα η πρώτη ζεστή αγκαλιά, πόσο λάθος θα ήταν όλο αυτό! Μετά, είπα "ο Θεός ξέρει" και από όσο θυμάμαι και από ό,τι μου είπαν ήμουν πολύ συνεργάσιμη μέχρι να δεις το φως.

Το φως το είδαμε μαζί.
Μαζί γεννηθήκαμε. Σάββατο, 9 Φεβρουαρίου 2013, στις 5 το απόγευμα. Παραμονή του Αγίου Χαραλάμπους.

Στο πλάι μας και γύρω μας ήταν ένα ολόκληρο επιτελείο εξαιρετικών γιατρών. Κάνουν θαύματα Χαρά μου αυτοί οι άνθρωποι και μάλλον, λέω, πως είναι οι καλοί συνεργάτες του Θεού.

Συγκινούμαι κάθε φορά που θυμάμαι τη μέρα της γέννησής σου. Γιατί μαζί πήγαμε κόντρα σε ό,τι φαινόταν αδύνατο.

Ένα χρόνο μετά, βλέποντας την ανάπτυξή σου, το πόσο γρήγορα μεγαλώνεις μέρα με τη μέρα, πόσο αλλάζεις και πώς εκφράζεις τα συναισθήματά σου νιώθω πως τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή τη ζωή Χαρά μου...

Σαββατογεννημένη πριγκιπέσα μου...ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν προστάτης της Υγείας. Κι εσύ γεννήθηκες παραμονή της γιορτής του. Χαράλαμπος λεγόταν και ο παππούς, ο άνθρωπος που ήταν ΑΞΙΑ στη ζωή μου. Το Α και το Ω της ψυχής μου που έφυγε 3 μήνες πριν γεννηθείς εσύ...

Είδες που σου είπα πως τίποτα δεν είναι τυχαίο;

Εσύ τώρα κοιμάσαι τόσο γλυκά στο κρεβατάκι σου. Κανένα όνειρο μη σε τρομάξει...έρχονται τα πρώτα σου γενέθλια! Τα γενέθλιά ΜΑΣ!
Σήμερα πήρα την τούρτα σου που την είχα παραγγείλει από ένα πολύ όμορφο ζαχαροπλαστείο κοντά στη δουλειά μου. Κάναμε μαζί πολλές δουλειές στο σπίτι χχαχαχαχαχαχ!

Περιμένω πώς και πώς την ώρα που θα χειροκροτάς από χαρά!

Χαρά και λάμψη να συντροφεύουν τη ζωή σου. Χαρά και λάμψη για όλα τα παιδιά του κόσμου Θεέ μου...!

Σε ευχαριστώ...

Πέμπτη, 6 Φεβρουαρίου 2014

Πάμε βόλτα με το αμάξι.

Λατρεύεις τις βόλτες και με το αυτοκίνητο!

Οι ειδικοί λένε ότι αποτελούν ένα από τα αποτελεσματικότερα "υπνωτικά" για τα μωρά και έτσι ακριβώς είναι!

Απόψε, πήγαμε μια σύντομη βόλτα με το αμάξι. Δεν μπορούσαμε να την αποφύγουμε άλλωστε! Έφτασες μόνη σου μέχρι την πόρτα! χαχχαχαχαχαχαα!

Σου αρέσει να κοιτάς από το παράθυρο όλες τις εικόνες που έρχονται στα ματάκια σου. Σου αρέσουν όμως και όλα τα κόκκινα και κίτρινα φωτάκια που λαμπυρίζουν μέσα στο αυτοκίνητο.

Μετά από λίγη ώρα, τα ματάκια αρχίζουν να κατεβάζουν τα "ρολά" τους.
Έτσι έγινε και απόψε.

Όνειρα γλυκά πριντσιπέσα!

ΥΓ. Να ξέρεις, κλείσαμε την τούρτα σου για τα πρώτα σου γενέθλια που θα γιορτάσουμε την Κυριακή! 

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Νανουρίσματα και του ύπνου τα καμώματα.

Και να που σήμερα έκανες μόνη σου 5 βήματα! Και αργότερα άλλα 3! Δε θες να σε βλέπουμε την ώρα που τα επιχειρείς. Θες να τα συνειδητοποιείς μόνη σου! και φυσικά μετά χειροκροτείς από χαρά!

Γλυκιά μου!

Έχεις τόση ενέργεια που το βράδυ κορυφώνεται!
Κι ενώ τα ματάκια σου δηλώνουν δύση, εσύ επιμένεις λες και θες να ρουφήξεις κάθε λεπτό της ημέρας. Χμμ...μήπως δε θες να μας αποχωριστείς μέσα στα βαμβακάκια του ύπνου;;;;

ποιος να ξέρει....

"Μελισσούλα, μελισσούλα
με την κίτρινη βρυσούλα
μέλι φέρε μου να φάω
κι ύστερα όπου θέλεις πάω
μελισσούλα μελισσάκι
σε ένα γλυκό λουλουδάκι
μελισοούλα μελισσώ
πόσο πόσο σ'αγαπωωωωωω"

Αυτό ήταν ένα δικό μου νανούρισμα που σκέφτηκα σε μια στιγμή "πανικού" όταν ήσουν λίγο πιο μικρή και δε σε έπαιρνε ο ύπνος...

και σήμερα λοιπόν που δυσκολευόσουν, τη μελισσούλα ξανατραγουδήσαμε σιγανά...Και να τα ματάκια άρχισαν να κλείνουν....Όμως να! Όρθια ξανά!

χαχαχαχαχαχαχαχχαχα

Μετά πάλι τα ματάκια άρχισαν να κλείνουν και σκέφτηκα εκείνη την ιστορία με τον "Κύριο Ύπνο" που έφυγε από το δάσος γιατί τα ζωάκια δεν τον δέχονταν όταν ερχόταν το βράδυ. Έτσι, λοιπόν, απογοητευμένος ο Κύριος Ύπνος πήγε σε άλλο δάσος να κοιμίσει άλλα ζωάκια. Τα ανυπάκουα ζωάκια όμως άρχισαν να κουράζονται...Αποφάσισαν λοιπόν να στείλουν κάποιον να βρει και να φέρει πίσω τον Κύριο Ύπνο στο δάσος τους, ώστε να μπορούν να πάρουν δυνάμεις για την επόμενη ημέρα. Ο κύριος Ύπνος επέστρεψε στο δάσος χαρούμενος και τα ζωάκια του υποσχέθηκαν πως δε θα τον κακοκαρδίσουν ξανά!

Κάπως έτσι, έκλεισαν και τα δικά σου ματάκια απόψε!

Όνειρα γλυκά σε όλα τα παιδάκια!

Σάββατο, 1 Φεβρουαρίου 2014

Αχ, αυτές οι μαμάδες!

Καλό μήνα μπαμπίνααααα (ναι, ξέχασα να σου πω ότι αυτό είναι ένα ακόμη χαϊδευτικό όνομα για εσένα).

Νομίζω μικρή μου πως με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις.

Αν και είσαι πολύ μικρή για να μιλάμε για μαθήματα και σχολεία ακόμη, πιστεύω ότι το σχολείο δεν τελειώνει ποτέ. Ειδικά για εμάς τους "μεγάλους".

Χμμμ...πολύ θα ήθελα τη γνώμη σου, να μου πεις "τι σόι" μαμά είμαι;

Φυσικά ποτέ δεν ξέρω αν κάνω το σωστό. Όλο αναρωτιέμαι τι είναι πιο σωστό για εσένα; Όμως δεν παθαίνω πανικούς για απλά πράγματα. 

Έτσι έπραττε και η δική μου μαμά (η γιαγιά σου). Για ζητήματα απλά, που έχουν λύση, δεν αγχωνόταν ποτέ. Έτσι, δεν αγχώνονταν και τα παιδιά της. Για τα σημαντικά, κρατούσε την ψυχραιμία της και έβλεπε πώς μπορεί να διοχετεύσει την ενέργειά της για να λυθεί το οποιοδήποτε πρόβλημα.

Και σήμερα, όπως συνηθίζουμε κάθε Σάββατο, βγήκαμε για την καθιερωμένη βόλτα μας με το καροτσάκι. Ήρθε και η γιαγιά μαζί μας. Όσο εσύ κοιμόσουν, εμείς διαλέγαμε κάποια ρουχαλάκια για το Πάσχα (και όχι μόνο). Μετά πήγαμε για καφέ σε έναν πολύ ωραίο χώρο κοντά στο σπίτι. Έδειξες να σου αρέσει και χαιρετούσες όλο τον κόσμο που απολάμβανε τον καφέ ή το τσάι του. Εσύ έφαγες τα μπισκοτάκια σου μιαμ μιαμ μιαμμμμ...! Συναντήσαμε και μια φίλη της γιαγιάς και περάσαμε πολύ όμορφα.

Αφού ολοκληρώσαμε τον καφέ μας τελευταίος προορισμός μας ήταν το σούπερ μάρκετ για τα ψώνια και τις ανάγκες της εβδομάδας. Η γιαγιά σε πήρε αγκαλιά και κάνατε βόλτα ανάμεσα στους διαδρόμους ενώ εσύ έβλεπες με ζωηρό ενδιαφέρον τις ετικέτες και τα αυτοκόλλητα των προϊόντων.

Την ώρα που έβαζα τα πράγματα στο ταμείο και καθώς περίμενα να πληρώσω είχα δίπλα μου το καροτσάκι σου, χωρίς εσένα (αφού έκανες τις βόλτες σου με τη γιαγιά).

Έρχεται λοιπόν η επόμενη πελάτισσα που περίμενε να πληρώσει και μου λέει γεμάτη έκπληξη και με μια δόση επίπληξης:

"-Πού είναι το παιδί; Δεν υπάρχει παιδί εδώ μέσα;"

(Με το βλέμμα μου της έδωσα να καταλάβει αν υπήρχε ή όχι παιδί)

"-Συγγνώμη, τρόμαξα...για αυτό το είπα", συμπλήρωσε και ευτυχώς συνέχισε τη δουλειά της.

Από την ημέρα που γεννήθηκες, έρχονται στο δρόμο μου πολλοί τέτοιοι χαρακτήρες μαμάδων. Δεν είμαι εγώ ειδική παιδί μου για να τις κατατάξω. Πιστεύω όμως, πως σε αυτές τις περιπτώσεις κάνουν κακό πρώτα στον εαυτό τους και ύστερα στο παιδί τους.

Κυρίως, αυτό που είναι πιο ενοχλητικό, είναι ο αγενής τρόπος με τον οποίο ένας ξένος αξιώνει ότι ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για το δικό σου παιδί.

Είναι σχεδόν καθημερινό το φαινόμενο του μητρικού (γυναικείου) ανταγωνισμού. Προσωπικά δε συμμετέχω και δε δίνω σημασία πια. Αυτό συμβουλεύω να κάνουν και οι υπόλοιπες νέες μαμάδες.

Τι λες Χαρά; 
Α, συγγνώμη! Κοιμάσαι τώρα. Ώρα γλυκιά, ώρα ιερή!

Σμουτς!

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014

Κοίτα! Mπορώ και μόνη μου!

Είμαι σίγουρη πως ακόμη και εσύ όταν μεγαλώσεις θα με πεις "χαζομαμά". Το δέχομαι από όλους μα από εσένα περισσότερο.

Μα δε φταίω εγώ!
Εσύ με καθοδηγείς!
Κάθε μέρα μου λες με τον τρόπο σου: κοίτα! μπορώ και μόνη μου!

Κοίτα μαμά! Μπορώ και μόνη μου!

Να κρατήσω το μπουκάλι με το γαλατάκι μου!
Να βρω και να ρουφήξω όσο μου κάνει κέφι την πιπίλα μου!
Να σηκωθώ!
Να κάτσω!
Να πέσω! (άουτςςςςς! πόνεσες ζυμαράκι μου, ε;;;;)
Να σου δείξω ότι σε έχω ανάγκη
Εχμ...να σου δείξω ότι κάτι δεν πάει καλά με την πάνα...
Να φάω τα μπισκοτάκια μου!
Να σου δείξω με τα χεράκια και τα χάδια μου την αγάπη μου!
Να σου ζουλήξω τη μυτούλα και να σου δαγκώσω τα μάγουλα!
Να σου δείξω την τρελή χαρά μου όταν έρχεσαι από τη δουλειά!
Να σου δείξω πως μόνο στην αγκαλιά σου μπορεί να ηρεμήσει το κλάμα μου...

Μου έδειξες τόσα πολλά και σήμερα...!

σσσσσσ...! κοιμήσου! Ξεκουράσου....γιατί τα κορίτσια τα Σάββατα βγαίνουν για βόλτα!

Ελπίζω να έχει καλό καιρό.
Καληνύχτα principessa! <3

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014

Πού είναι η Χαρά;;;

Κρυφτό αρχίσαμε να παίζουμε από όταν ήσουν λίγο παραπάνω από 6 μηνών. Σε κρύβω στην αγκαλιά μου, σε σκεπάζω με μια κουβέρτα ή ένα σεντόνι και τότε αρχίζουν οι άλλοι να σε ψάχνουν (τάχα). 

ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΧΑΡΑ;;;;;;; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ;;;;; ΜΗΠΩΣ ΤΗΝ ΕΙΔΕΣ;;;;

όχι...όχι...δεν την είδα...!

Εσύ ξεκαρδίζεσαι κρυμμένη κάτω από τα σκεπάσματα και βγάζεις ένα χαρούμενο λυγμό. Μετά γίνεται η αποκάλυψη: ΝΑΤΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ! 

Γέλια, χειροκροτήματα, γρήγορο μπουσούλημα , ένας χαμός μέσα στο σπίτι.

Τώρα που κοντεύεις να κλείσεις ένα χρόνο ζωής στη ζωή μας σου αρέσει που αλλάξαμε λίγο το παιχνίδι. Χτυπάμε δυνατά βήματα στο πάτωμα...ντουπ ντουπ ντουπ και σε ψάχνουμε...

ντουπ ντουπ ντουπ....πού είναι η Χαρά;;;; Μήπως την είδες;;; Ποιος κρύβεται κάτω από την κουβέρτα;;;;;

Νάτηηηηηηηηηηηηηηηηηηη

αγκαλιές, γέλια, φιλάκια και φτου και από την αρχή.

Μετά αρχίζεις να "παραπατάς" στο κρεβάτι, σημάδι ότι η πριγκίπισσα Νύστα επισκέφθηκε τα ματάκια σου.

Το γαλατάκι σου το νανουρισματάκι σου είναι έτοιμο (φυσικά και άλλα δυο μπουκάλια για ρεζέρβα τη νύχτα).

Ακαλίτσα
Ένας γλυκός αναστεναγμός....
Χαδάκια
Φιλάκια
Χάδια στο μετωπάκι.,....

καληνύχτα principessa!

Δυο δοντάκια έπεσαν.

Δυο δοντάκια έπεσαν. Πότε; Στις 27 Αυγούστου! Μεσημέρι! Εκεί που ετοιμαζόμασταν να στρώσουμε το μεσημεριανιό τραπέζι...τσουπ! Έπεσαν δ...