Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Όταν η μαμά πάει στη δουλειά.

Δεν υπάρχει μαμά που να πηγαίνει στη δουλειά και να μη σκέφτεται το μικρό πλασματάκι της που άφησε στο σπίτι.

Μία από αυτές είμαι κι εγώ.

Κάθε παιδάκι έχει το χαρακτήρα του. Άλλο εκφράζεται με όλο του το είναι και άλλο προσαρμόζεται με το δικό του τρόπο.

Με παίρνεις πλέον χαμπάρι πότε ξυπνάω για να ετοιμαστώ πρωί πρωί για τη δουλειά.

Ξέρεις, μικρή μου, έχουν γραφτεί πολλά για τις εργαζόμενες μαμάδες. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Υπάρχουν μαμάδες που εργάζονται και χαίρονται για αυτό, υπάρχουν μαμάδες που εργάζονται και δε χαίρονται για αυτό και υπάρχουν  μαμάδες που δεν εργάζονται και είτε χαίρονται είτε δε χαίρονται για αυτό.

Είδες; Είναι τόσο περίπλοκη η ζωή των μεγάλων!

Εσύ ένα να θυμάσαι: Είμαι μαμά και χαίρομαι που μπορώ και έχω εργασία και Χαρά!

Μια μέρα θα σου εξηγήσω το γιατί ;-)

ΥΓ. Μπορεί να το έχεις καταλάβει ήδη.<3

(Φιλάκι, μααααααα)

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Και με είπες "μαμάαααα".

Για να μην το ξεχάσω, γιατί και αυτό είναι σημαδιακό μαζί με πολλά άλλα, την ημέρα της ονομαστικής εορτής μου, 17 Σεπτεμβρίου 2014 εκεί λίγο μετά τις 21.30 με είπες καθαρά και ξάστερα "μαμάααααα....μαμά...μαμάαααααα".

Ζυμαράκι ζυμαρένια μου έννοια μου.

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

19 μήνες μαζί!

Ξυπνάς με χειροκροτήματα.
Κάτι μου ψιθυρίζεις.
Μετά μου χαμογελάς.

Γιαγκιάγκιιιιιιι είναι το φεγγαράκι (στη γλώσσα σου)

Τι επιμονή να φας μόνη σου!
Α, ναι! Πλέον στις δουλειές του σπιτιού έχω και εσένα για βοηθό!

Α, και για πες μου πώς κάνει το αεροπλανάκι;;;;
"Ββββββββββββββββββββββββββ....!"
Χαιρετάμε τα αεροπλάνα που έρχονται και φεύγουν. Είναι το νέο σου νανούρισμα για το καλοκαίρι (το χειμώνα δεν ξέρω τι θα κάνουμε!).

Ναι, ναι. Εννοείται πως σε αφήνω να προσπαθήσεις να ανοίξεις μόνη σου την πόρτα. Όταν δεις ότι δεν τα καταφέρνεις δίνεις τη σκυτάλη σε εμένα.

Χαϊδεύεις τους σκύλους και τι γάτες και στέκεσαι με μεγάλο ενδιαφέρον να χαζέψεις βιτρίνες που έχουν εικόνες με ζωάκια. Τις προάλλες είδες σε μια κουρτίνα ζωγραφισμένο ένα σκυλάκι που φορούσε γυαλιά ηλίου. Μάλλον, έτσι εξηγείται η όρεξή σου να φορέσεις και εσύ τα δικά σου (μετά από καιρό που σου τα είχα αγοράσει και δεν έδινες σημασία).

Φυσικά έχεις τρελή αγάπη για τις συσκευές τηλεφώνου και όλο και κάποιον καλείς να μιλήσεις, κυρίως τη "γιαγιάάάάά.."

Όταν σε βλέπω να κοιμάσαι, ακόμη εκπλήσσομαι με τα θαύματα.

ΥΓ. Να έρθουν κι άλλοι μήνες κι εσύ να ακολουθείς τα όνειρά σου.

Φιλάκι.
Η μαμά σου.

Για τον Δημήτρη μας.

Είναι Σάββατο 24 Ιουνίου 2017. Πριν ακριβώς δέκα ημέρες χάσαμε έναν άνθρωπο που αγαπούσαμε, αγαπήσαμε, αγαπάμε και θα αγαπάμε πολύ. Το όνο...