Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

Μαμά, η σημαία έχει τον...ύπνο της!

Νομίζω πως η επέτειος του ΟΧΙ σου ταιριάζει πολύ.

Άρνηση.
Αντίσταση.
Επίθεσηηηηηηηηηηηη


χαχαχχαχα κάπως έτσι γίνονται οι διαπραγματεύσεις μαζί σου!

Σήμερα στον παιδικό σταθμό κατασκευάσατε τη δική σας ελληνική σημαία και μιλήσατε και για τον πολιούχο της Θεσσαλονίκης, Άγιο Δημήτριο.
Βέβαια, να σου θυμίσω ότι την περασμένη Κυριακή, φτιάξαμε μια χειροποίητη σημαία από απλό χαρτί ζωγραφικής, ένα ξυλάκι chopstick, σιλικόνη και αρκετό μπλε μαρκαδόρο.

Μετά από λίγη ώρα η σημαιούλα έκανε φτερά! (δεν εκπλήσσομαι).

Σου εξήγησα πάνω κάτω τι έγινε το 1940 και πώς ο Έλληνας στρατηγός είπε ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ στους Ιταλούς και σου αρέσει να το λες και να το ξαναλες.

ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ

Επιστρέφοντας σήμερα από τον παιδικό σταθμό και αφού είχες παρατηρήσει ότι σε πολλά μπαλκόνια κυμάτιζε η ελληνική σημαία, βιαζόσουν να την τοποθετήσουμε και εμείς στο δικό μας μπαλκόνι.
Τη βάλαμε λοιπόν, τη στερεώσαμε καλά, χάρηκες πολύ και τη χάζευες από το παράθυρο.



"Μαμά, η σημαία έχει τον...ύπνο της!"
"Τι έχει μωρό μου;"
"Τον ύπνο της βρε μαμά!"

χαχαχχαχα εννοούσες τον ύμνο της!
Μου φάνηκε αστείο στην αρχή αλλά μετά σκέφτηκα πόσο δίκιο είχες χωρίς να το ξέρεις! 
Νομίζω πως έπεσες διάνα!

"Είπα στην κυρία και για το γαϊτανάκι της ειρήνης μαμά".
Ενθουσιάστηκες όντως από "ΤΟ ΓΑΪΤΑΝΑΚΙ" της Ζωρζ Σαρή που είδαμε την περασμένη Κυριακή στο θέατρο. Μια παράσταση διαχρονική και επίκαιρη ταυτόχρονα.



Μακάρι να ήταν έτσι όλος ο κόσμος πάντα ...Έχουμε να τα βάλουμε με πολλούς πολέμους μικρή μου...

Εσύ να πιστεύεις στην ειρήνη και τη χαρά!

Σε φιλώ.

Η μαμά.



Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2016

Είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου!

Κάθε μέρα τα λόγια και οι ατάκες σου με αφήνουν "ατάκα κι επί τόπου" που λένε.

"Είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου! Ναι, είσαι!"







Έτσι μου είπες πριν λίγο και ειλικρινά δεν είναι ότι δεν το έχω ξανακούσει. Το έχω ξανακούσει. Είναι ο τόνος της επιβεβαίωσης που ήθελες να δώσεις.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα  από την αρχή (χαχαχα)

Είναι Σάββατο. Το   λ α τ ρ ε ύ ο υ μ ε!
Το αγαπάμε όσο τίποτα άλλο!

Σήμερα έβρεχε και μείναμε μέσα (αύριο όμως ετοιμάσου. Θα πάμε στο θέατρο, όπως κάνουμε κάθε Κυριακή, παρόλο που δουλεύω από το μεσημέρι και μετά).

Από το πρωί χουχουλιάζουμε, αγκαλιαζόμαστε, διαβάζουμε παραμύθια.




Τώρα είναι η σειρά του "καλόκαρδου λύκου" να μας πει τις περιπέτειές του.





Καφές, τσάι, ψώνια από το σούπερ μάρκετ (ε, να πάρουμε και λίγο αέρα) και μετά μέσα στο σπιτάκι μας, τη ζεστή φωλίτσα μας.



"Μαμά, θα μου κάνεις μακαόνια;;;; Βουτύουυυυ"

Έτοιμα, ζεστά. Και αυτά θαρρείς μυρίζουν "μαμά".




Όταν τα έβαλα στο πιάτο και με ακολουθούσες με χαρά προς το τραπέζι είπες ενθουσιασμένη:

"Είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου! Ναι, είσαι!"







Γλυκό μου πλάσμα. Ζυμαράκι μου λατρεμένο. 

Τι άλλο να θέλει μια μαμά από τη ζωή της;;;




"Σε αγαπώ πολύ. 
Μέχρι πού;;;
Μέχρι τον ουρανό! Και πιο πέρα".

(άλλη ανάρτηση για αυτό. Μια άλλη φορά).

ΥΓ: κι εσύ που με διαβάζεις είσαι η καλύτερη μαμά και ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου!




Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Η ζωή και μετά τον παιδικό σταθμό είναι σούπερ!

Κάθε πρωί πηγαίνουμε στον παιδικό σταθμό μαζί.
Απολαμβάνουμε και οι δυο αυτή τη διαδικασία.
Η αλήθεια είναι ότι ανήκεις και εσύ στην κατηγορία των παιδιών της ηλικίας σου (3,5ετών+) που μέχρι να βγούμε στην πόρτα καθυστερούμε θεέ μου τόσο πολύ!!!




Μα γιατί;;;;;
(ποιος μπορεί να μας εξηγήσει το λόγο;;;)

Φυσικά και ακολουθώ διάφορα τρικ για να κάνω το ξύπνημα πιο ευχάριστο!
Δεν τα καταφέρνω πάντα όμως!




Τελοσπάντων.
Το βασικό είναι και το πιο ευχάριστο, ότι πηγαίνεις με πολύ κέφι και ενθουσιασμό στον παιδικό σταθμό που βρίσκεται πολύ κοντά στη δουλειά μου.

Τις περισσότερες φορές επιλέγουμε το λεωφορείο για τη μετακίνησή μας. Άλλες φορές, όταν βρέχει ή όταν απεργούν οι εργαζόμενοι του ΟΑΣΘ παίρνουμε ταξί (ή όταν καμιά φορά τύχει να αργήσουμε).

Τρέχεις με χαρά στην πόρτα του παιδικού σταθμού.
Με χαρά μπαίνεις στην τάξη.
Με χαρά βγαίνεις από εκεί.




Αυτό οφείλεται κυρίως στις δασκάλες σου, που αγκαλιάζουν με τόση αγάπη και φροντίδα όλα τα παιδάκια...
Συν τοις άλλοις, κάνετε τόσο ωραία πράγματα, μαθαίνετε τόσο χρήσιμες πληροφορίες που για να είμαι ειλικρινής θα ήθελα να είμαι μαζί σου στην τάξη κάθε μέρα!

Το ότι περνάς καλά στον παιδικό σταθμό φαίνεται και απο το κέφι που έχεις μόλις έρχομαι να σε πάρω το μεσημέρι.
Φαίνεται απο το ότι θες να παρατείνεις τη χαρά σου!

"Μαμά, πάμε κάπου;
Πού θες να πάμε;
Βόλτα...για καφεδάκι...για φαγητό..."






χαχαχαχαχα
μου αρέσει τόσο πολύ που δίνεις παράταση στη χαρά!

Και η Θεσσαλονίκη μας δίνει τόσες αφορμές για αυτό!





Η ζωή συνεχίζεται και μετα τον παιδικό σταθμόοοοοο!





***Τώρα που σου γράφω είναι Παρασκευή βράδυ. Έχεις κοιμηθεί και πληκτρολογώ αβέρτα όσο είσαι στην κουβέρτα παρέα με ένα ζεστό φλυτζάνι τσάι με κρόκο Κοζάνης παρακαλώ!

Σε φιλώ.
όνειρα γλυκά.

Η μαμά.

Τι είναι για εσένα τα Χριστούγεννα;

Είναι τα δώρα; Είναι τα φωτισμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα; Είναι μήπως το κόκκινο ζεστό κρασί; Είναι οι συγγενείς και οι φίλοι; Είναι...