Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Τι είναι για εσένα τα Χριστούγεννα;


Είναι τα δώρα;
Είναι τα φωτισμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα;
Είναι μήπως το κόκκινο ζεστό κρασί;
Είναι οι συγγενείς και οι φίλοι;
Είναι οι διάφορες εορταστικές προσκλήσεις;
Είναι τα μπισκότα και τα κέικ που ψήνονται και μοσχοβολά το σπίτι;
Είναι οι βόλτες με φόντο τα χριστουγεννιάτικα στολίδια στην πόλη;
Είναι μια ώρα ησυχίας;
Είναι οι αγκαλιές με το παιδί σου;
Ειναι η ηρεμία στην ψυχή σου;

Σήμερα γράφω και απευθύνομαι σε εσένα.
Το μεγάλο παιδί που έγινε γονιός και έχει μνήμες και αναμνήσεις Χριστουγέννων.

Τα Χριστούγεννα για εμένα έχουν μια μυρωδιά και γεύση από μαμά. Από μαμά και μπαμπά. Και παππούδες και γιαγιάδες. Και συγγενείς.

Γιατί πάνω από όλα Χριστούγεννα σημαίνει να μοιράζεσαι και να σκέφτεσαι τον διπλανό σου.
Τι σημαίνουν για εσένα τα Χριστούγεννα;
Θα χαρώ πολύ να μοιραστείς τις αναμνήσεις και τις σκέψεις σου!

Καλή εβδομάδα σε όλους.



Έλα να κάνουμε το γύρο του κόσμου!

Μου αρέσει να ταξιδεύω!
Κι αν κάτι θέλω να κάνω πολύ στη ζωή μου είναι να επισκεφθώ χώρες και μέρη, να γνωρίσω και άλλους πολιτισμούς και αλλους ανθρώπους!
Και όλα αυτά θέλω να τα ζήσω μαζί σου!



Ώσπου να έρθει όμως αυτή η στιγμή σκέφτηκα πως μπορούμε να ταξιδέψουμε και ξεκούραστα και ανέξοδα!
Πώς;
Μα με τη βοήθεια μια υδρόγειας σφαίρας!

Αγόρασα λοιπόν τις προάλλες μια υδρόγεια σφαίρα και το παιχνίδι έγινε απολαυστικό!
Γυρίζουμε τη σφαίρα, κλείνουμε τα μάτια και μόλις πω ΣΤΟΠ δειχνεις με το δαχτυλάκι σε ποια χώρα και μέρος θες να ταξιδέψουμε.
Μετα με τη βοήθεια του tablet που είναι πιο μεγάλο και εύχρηστο μαθαίνουμε για το κάθε μέρος, τα χαρακτηριστικά του, τους ανθρώπους του, τη σημαία του, τον πολιτισμό του κλπ κλπ.

Ως τώρα έχουμε ταξιδέψει στη...Γαλλία


Τη...Γερμανία με τις εντυπωσιακές υπαίθριες χριστουγεννιάτικες αγορές της!


Την...Ινδία !



Την Αφρική!



Αλλά και το Leeds της Αγγλίας όπου πέρασα ως φοιτήτρια τις πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου!


Μια παρέα μεγάλη είναι ο κόσμος μας μικρή μου. Δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε. Κι όμως. Αποφεύγουμε να κρατηθούμε χέρι χέρι...


Ανυπομονώ να ξυπνήσεις για να συνεχίσουμε το ταξίδι μας στον κόσμο!

Μην αργήσεις!
Θα χάσουμε την πτήση!

Σε φιλώ.
Η μαμά.

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Το πνεύμα των Χριστουγέννων.

Έχεις απορίες. Έχεις ερωτήσεις. Αναρωτιέσαι και σκέφτεσαι. Αυτοί οι διάλογοι μαζί σου είναι μαγικοί.
Δε θεωρώ τον εαυτό μου "καλή μαμά" αν με ρωτάς. Και ούτε που να σου περνά από το μυαλό ότι ξέρω τι ακριβώς κάνει μια "καλή μαμά".
Εσύ είσαι το κίνητρο για καλοσύνη.
Κάθε χρόνο μιλάμε όλοι για το πνεύμα των Χριστουγέννων. Το christmas spirit που κάποιοι το κυνηγούν και άλλοι το αποφεύγουν.

Χθες το απόγευμα εγώ ένιωσα το πνεύμα των Χριστουγέννων.
Δες γιατί:

"-Μαμά, εμείς έχουμε καμινάδα για να έρθει ο Αη Βασιλης;
-Έχουμε, έχουμε (τι στο καλο ΕΝΦΙΑ πληρώνουμε).
- Όλοι εχουν καμινάδα μαμα;
-Εεεε καποιοι ναι και καποιοι οχι (το θέμα ειναι να εχουν σπιτι, καπου να ξεκουραστούν και να ζεσταθουν...)
-Μα, ολοι πρέπει να έχουν καμινάδα! (Μη βαζεις ιδεες για εξτρα φορολογηση γιαβρι μου)
-Θα βρει τον τροπο του ο Αη Βασιλης...
-Εεεεεε! Απο την πορτα θα μπει βρε μαμα;
-Από την πορτα, από το παραθυρο...
-Και ποιος θα του ανοιξει βρε μαμά τη νύχτα;
-Η καρδιά μας...
-Η καρδιά ανοίγει την πορτα βρε μαμα; Σαν τα κλειδιά σου μαμά;
-Σαν τα κλειδιά μου και καλύτερα.
-Εχω και εγω καρδουλα μαμα; Σαν τα κλειδια σου, ε;;;"




(Εσείς ζυμαρακια του σύμπαντος κρατάτε ολα τα κλειδιά του κόσμου. Μην τα χασετε και μην τα ξεχάσετε ποτέ, ποτέ, ποτέ).










Σε φιλώ.
Η μαμά.

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Σαββατόβραδο το ρίχνουμε έξω μέσα!

Είναι βράδυ Σαββάτου.
Τώρα εσύ κοιμάσαι αλλά πριν λίγο το ρίξαμε έξω με το δικό μας τρόπο!
Κάναμε αυτό που λέει η καρδιά μας. Γιατί η καρδιά σου είναι και καρδιά μου 😍

Έτσι λοιπόν, φτιάξαμε το τσαγακι μας, βγάλαμε τα μπισκοτάκια μας (φτιάξαμε μπόλικα άλλωστε χθες) και τα πινέλα πήρανε φωτιά!

Διέκοπτες την έμπνευση σου για να παίξεις και λίγο και με τις πλαστελίνες σου αλλά επέστρεφες πάλι στο έργο σου!

Πέταξες από τη χαρά σου όταν σκέφτηκα να βουτήξεις την παλάμη σου στη μαύρη δακτυλομπογιά για να έχεις ενθύμιο το αποτύπωμα της σε έναν μικρό καμβά!


Αύριο θα γράψω και την ημερομηνία 😁
Αργότερα, ξαναδιάβασα με το βιβλίο με τίτλο " Πώς να κρύψεις ένα λιοντάρι από τη γιαγιά". Έκλεισαν τα ματάκια σου και .....

Όνειρα γλυκά γλυκό μου
βλέφαρο μου...💞💞💞

Η καρδιά μου είναι σε μπελάδες!

Λοιπόν έχουμε και λέμε!
Άλλαξα λογότυπο!
Σου αρέσει;
Άρχισα να πειραματίζομαι με κάποια προγράμματα γραφιστικής και σιγά σιγά κάνω τα βηματάκια μου.




Ο Νοέμβριος άρχισε με δικά σου υπέροχα "μαργαριτάρια", λέξεις και φράσεις που έρχονται στο στοματάκι σου και απογειώνουν την καρδιά μου!
Ελπίζω όταν θα διαβάζεις το συγκεκριμένο ποστ στο μέλλον να γελάς με την καρδιά σου!


  • Μαμά, η καρδιά μου είναι σε μπελάδες! (χαχαχα τέλειο; Η δική μου να δεις όταν σε ακούω να λες τέτοια υπέροχα!)
  • Μαμά, αυτό είναι απαράδεκτο!
  • Δεν επιτρέπεται μαμά αυτό!
  • Πιο σε λίγο (όταν θες να πεις ότι κάτι θα γίνει αργότερα)
  • Κάθε άνθρωπος έχει τα "χαριστικά του" (κάνουμε πολλές συζητήσεις για το  ότι δεν κοροϊδεύουμε κανέναν και πως ναι κάθε άνθρωπος έχει τα χαρακτηριστικά του).
Η αλήθεια είναι πως κάθε φορά που λες κάτι που με εντυπωσιάζει τρέχω να το καταγράψω είτε στο ημερολόγιο είτε στο σημειωματάριο του κινητού.
Αν δεν το γράψω, πάει...χάνεται.

Μην επαναπαύεσαι!
Θα επανέλθω!
Σε φιλώ.
Η μαμά!

Τρίτη, 7 Νοεμβρίου 2017

Αγκαλιά: Η βιταμίνη της ψυχής.



Γεια σας!
Το blog μου μετρά 4,5 χρόνια ζωής και αμέτρητες αγκαλιές!
Πόσα πράγματα όμως ξέρουμε για αυτές; Γνωρίζουμε τη δύναμή τους;


Μπορεί μια αγκαλιά να πει όσα τα λόγια δεν μπορούν; Και τι είναι αυτό που κάνει μια αγκαλιά να τα γιατρεύει όλα;
Σε αυτά και άλλα ερωτήματα μας απαντά η Γεωργία Κιζιρίδου*, εξελικτική-σχολική ψυχολόγος, Msc Εκπαιδεύτρια Ενηλίκων.



Έτοιμοι να μάθουμε τι μαγική δύναμη κρύβει η αγκαλιά;
Φύγαμε!
Γνωρίζουμε από πότε άρχισαν να αγκαλιάζονται οι άνθρωποι;
Η πρώτη καταγραφή της αγκαλιάς λέγεται ότι εντοπίζεται 450 περίπου χρόνια πριν με τον όρο «hugga» που στην αρχαία σκανδιναβική διάλεκτο σημαίνει οικειότητα. Στην πραγματικότητα μόλις τα τελευταία 50 χρόνια η αγκαλιά σε δημόσιους χώρους είναι αποδεκτή συμπεριφορά, ενώ παλιότερα συνδεόταν αυστηρά με την ιδιωτική προσωπική ζωή.


Ποια είναι τα οφέλη της αγκαλιάς στα παιδιά αλλά και στους ενήλικες;
Τα οφέλη είναι πολλαπλά τόσο για τα παιδιά, όσο και για τους ενήλικες. Έρευνες στον τομέα της Εξελικτικής Ψυχολογίας δείχνουν πως τα βρέφη που οι μητέρες τους συνηθίζουν να τα αγκαλιάζουν συχνά και να έχουν απ’ ευθείας επαφή με το δέρμα, τείνουν να έχουν ποιοτικότερο ύπνο, να κλαίνε λιγότερο μέσα στην ημέρα, να είναι λιγότερο αγχώδη και εν συνεχεία να αναπτύσσουν υψηλότερη ενσυναίσθηση σε σχέση με τα βρέφη που δεν τα αγκαλιάζουν συχνά οι μητέρες τους. Όμως, τα οφέλη δεν αφορούν μόνο τη βρεφική ηλικία, αλλά και όλα τα υπόλοιπα στάδια της ανθρώπινης ανάπτυξης. Για παράδειγμα, οι εκπαιδευτικοί που αγκαλιάζουν τους μαθητές τους έχουν την τάση να σηκώνουν πιο συχνά το χέρι τους μέσα στην τάξη. Ποιοτικότερη ζωή με υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή τους και υψηλότερη εμπιστοσύνη σημειώνουν τα ζευγάρια που συνηθίζουν να αγκαλιάζονται μέσα στην ημέρα, ενώ οι ασθενείς που έχουν δεχθεί αγκαλιά από τον θεράποντα ιατρό τους διατηρούν πιο αισιόδοξη στάση για την πορεία της ανάρρωσής τους. Σε γενικές γραμμές, μια αγκαλιά οδηγεί τον εγκέφαλο στην έκκριση ορμονών που σχετίζονται με τη χαρά και την εμπιστοσύνη (κορτιζόλη και οξυτοκίνη) και ο εγκέφαλος ενεργοποιείται και το άτομο νιώθει ευεξία, όπως όταν τρώει σοκολάτα. 

 
Υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται να αγκαλιάσουν κάποιον;
Οι άνθρωποι που δεν έχουν μάθει να τους αγκαλιάζουν, δυσκολεύονται κι αυτοί με την σειρά τους να αγκαλιάσουν. Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε ιδρύματα και ορφανοτροφεία χωρίς σταθερές τροφούς παρουσιάζουν πιο συχνά προβλήματα ψυχικής υγείας, όχι γιατί δεν ικανοποιούνται οι βασικές βιολογικές τους ανάγκες, αλλά γιατί δεν έχουν δεχθεί αγκαλιές και εν γένει στενή συναισθηματική φροντίδα. Την τελευταία δεκαετία έχουν αυξηθεί οι άνθρωποι που έχουν απομονωμένο συναίσθημα και δεν μπορούν να το εκφράσουν μέσα από απλές κι νήσεις, όπως είναι η αγκαλιά. Πρόκειται ουσιαστικά για άτομα που φοβούνται την οικειότητα και την στενή σωματική επαφή. 

 
Γιατί μια αγκαλιά μπορεί να είναι θεραπευτική;
Μια αγκαλιά έχει πολλαπλά οφέλη τόσο σε επίπεδο σωματικής, όσο και ψυχικής υγείας. Η πίεση του αίματος ρυθμίζεται καλύτερα, όπως και οι χτύποι της καρδιάς. Το άτομο που δέχεται αγκαλιές έχει συναισθηματική και ψυχική ισορροπία και φαίνεται να αναπτύσσει πιο γ ρήγορα και αποτελεσματικά συναισθηματικές και γνωστικές δεξιότητες συγκρινόμενο με ένα άτομο που δεν το αγκαλιάζουν συχνά.
Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αγκαλιά;
Βιολογικά υπάρχει πιθανότητα να επιβιώσει κάποιος χωρίς να αγκαλιάζει και να τον αγκαλιάζουν. Όμως, συναισθηματικά δε θα αποκτήσει τα οφέλη της αγκαλιάς που προαναφέρθηκαν. Επομένως, ένα άτομο με μειωμένες συναισθηματικές δεξιότητες και έλλειψη εμπιστοσύνης προς τον εαυτό του και τους άλλους έχει μειωμένες πιθανότητες να έχει μια επιτυχημένη προσωπική και επαγγελματική ζωή.
Πόσες αγκαλιές χρειαζόμαστε την ημέρα;
Δεν υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός, καθώς ποικίλει από άτομο σε άτομο το επίπεδο οικειότητας που επιτρέπει ο καθένας. Ωστόσο, επειδή η αγκαλιά είναι δωρεάν, άμεση, ασφαλής, γρήγορη και ακίνδυνη, ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΕΊΤΕ ΟΣΟ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΜΠΟΡΕΙΤΕ…!
(Σε ευχαριστούμε πολύ Γεωργία!)

*Η Γεωργία Κιζιρίδου είναι Εξελικτική - Σχολική Ψυχολόγος, απόφοιτος του Α.Π.Θ. Επέλεξε να ασχοληθεί με παιδιά και εφήβους, γιατί όσο δύσκολα κι αν φαίνονται τα πράγματα μερικές φορές, υπάρχει πάντα η ελπίδα στο μέλλον η ζωή τους να αλλάξει προς το καλύτερο. Εργάζεται και ως εκπαιδεύτρια ενηλίκων.

Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου 2017

Οι λέξεις σου ανθίζουν.

Οι λέξεις σου σαν κι εσένα είναι.
Ανθίζουν.
Και δεν είναι μόνο ότι ανθίζουν. Είναι ότι τις τοποθετείς σωστά στις προτάσεις.




Την περασμένη εβδομάδα καθώς ψήναμε τυρόπιτα στο φούρνο είχες τρελό κέφι που πρόσεχες το ψήσιμο. Πήρες μαζί σου τον αγαπημένο σου αρκούδο, έκατσες απέναντι από το φούρνο και με πολλή σοβαρότητα αλλά και χαρά αναφώνησες:

"Μαμά! Η περίσταση θέλει πατατάκια!"

Περιττό να σου πω ότι η δική μου "περίσταση" ήθελε να σε ποτίσω στα φιλάκια και αυτό έκανα φυσικά! 

Θα επανέλθω με νεότερα από τη λεκτική σου επικαιρότητα!
Σε φιλώ!
Η μαμά!

Κυριακή, 5 Νοεμβρίου 2017

"Μαμά, να φτιάξουμε ένα πάπλωμα για τους φτωχούς;"

"Το ξέρεις ότι πρέπει να βοηθάμε τους φτωχούς;"
"Το ξέρω..."
"Είναι όπως τότε που έδωσα τις πατάτες μου στον κύριο που δεν είχε;"
"Ναι, κάπως έτσι είναι..."
"Μπορούμε να φτιάξουμε κι εμείς μαμά ένα πάπλωμα για τους φτωχούς όπως η "Παπλωματού;"
"Δεν ξέρω αν μπορούμε να φτιάξουμε αλλά σίγουρα μπορούμε να δίνουμε από όσα έχουμε και να βοηθήσουμε".




Την "Παπλωματού" την είδαμε στις αρχές Οκτωβρίου στο θέατρο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ και την αγαπήσαμε αμέσως.
Μα δε γίνεται να μην αγαπήσεις αυτό το κορίτσι που μιλά για την αγάπη και την αλληλεγγύη.
Η "Παπλωματού" φτιάχνει τα πιο όμορφα παπλώματα του κόσμου και τα χαρίζει στους φτωχούς. Τι θα γίνει όμως όταν θα ζητήσει ένα από αυτά ο βασιλιάς;
Μπορεί να του διδάξει την αληθινή ευτυχία; Και αυτός τι θα κάνει με τους θησαυρούς που έχει μαζεμένους;




Την "Παπλωματού" την είδες πρόσφατα για δεύτερη φορά και με την τάξη του σχολείου σου.
Είναι πραγματικά συγκινητικός ο τρόπος που μια παράσταση γράφει στην ψυχή των παιδιών.
Βέβαια δεν είναι τυχαίο ότι η σκηνοθεσία και η διασκευή ανήκουν στη Μαριάννα Τόλη.
Θυμάσαι που είχαμε δει και τον ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΗΠΟ που η ίδια είχε σκηνοθετήσει και ακόμα θυμόμαστε και εκείνη την καταπληκτική παράσταση;


Πέρασαν αρκετές μέρες από τότε που είδες την "Παπλωματού". 
Σήμερα όλη μέρα σε ακούω να σιγοτραγουδάς ένα στίχο από τα τραγούδια της "Παπλωματού" Φως στο σκοτάδι....φως στο σκοτάδι..."

Ευχαριστούμε τις παιδικές σκηνές της Θεσσαλονίκης που φωτίζουν τη σκέψη και την καρδιά των παιδιών μας.

(Κάτι μου λέει ότι θα ξαναδούμε για τρίτη φορά το κορίτσι που διδάσκει την αξία της αλληλεγγύης!).


Συντελεστές:
Σκηνοθεσία – Διασκευή: Μαριάννα Τόλη
Επιλογή μουσικής – Στίχοι: Μαριάννα Τόλη
Χορογραφίες: Αλέξανδρος Κουζίτσκιν
Ενορχήστρωση: Αλέκος Μπαζάνης
Μουσική Διδασκαλία: Αχιλλέας Σοφούδης
Σκηνικά: Μιχάλης Σδούγκος
Φωτισμοί: Παναγιώτης Πλασκασοβίτης
Φωτιστής παράστασης: Γιάννης Κυρατζής
Επιμέλεια Ήχου: Παναγιώτης Χρονέας
Ηχητικός:Βασίλης Ηλιάδης
Κατασκευή σκηνικούΘεσσαλονίκης:Βαγγέλης Παπαντωνίου
Φωτογραφίες παράστασης: Άρης Ράμμος
Δημόσιες σχέσεις: Γιάννης Δαλάκας
Υπεύθυνοι κρατήσεων: Μαρία Χαϊνόγλου / Αγγελική Ψωμά
 Διανομή:
Παπλωματού: Λητώ Αμπατζή
Βασιλιάς: Σωκράτης Μαϊδώνης
Μοδίστρα: Κική Τσαλίκη
Πουλί: Κωνσταντίνα Χουλιάρα
Δικαστής –Φίλος: Στρατής Ανούδης
Παλιατζής – Αφηγητής: Αρσένιος Γαβριηλίδης
Αρκούδα: Πασχάλης Αραμπατζής
Αυλική – Νεράιδα: Νόνικα Μαλκουτζή
Νεράιδα – Αυλική: Μαρία Elbrus
Νεράιδα – Φτωχή: Δήμητρα – Ιόλη Εξάρχου
Γέροντας– Φτωχός: Δημήτρης Ήλκος
Πιάνο: Αχιλλέας Σοφούδης


"Οι μήνες" που μας ενθουσίασαν!

Καλησπέρα!
Είναι η πρώτη Κυριακή του Νοεμβρίου και επιτέλους έφτασε η ώρα να πάμε στον πολυχώρο ΕΝΩ για να παρακολουθήσουμε την παράσταση "Οι Μήνες" από τη θεατρική ομάδα του Μικρού Βορρά!


Κάθε εποχή και μια γιορτή!
Η θεατρική ομάδα του Μικρού Βορρά δημιούργησε εφέτος μια ιδιαίτερη μουσικοπαιδαγωγική παράσταση όπου κάθε μήνας του χρόνου φέρνει καινούργια καλούδια και η θεατρική ομάδα αφιερώνει στον κάθε μήνα μια διαφορετική παράσταση!


Πρόκειται για ένα λαϊκό παραμύθι, όπου η κυρά - Καλή παινεύει τον κάθε μήνα για τα καλά του.
Ενθουσιάστηκες και εσύ και τα υπόλοιπα παιδιά γιατί η παράσταση έχει ουσιαστικό διαδραστικό χαρακτήρα.
Παίξατε παιχνίδια της αυλής, ακούσατε για τα παραδοσιακά έθιμα και τραγούδια της λαϊκής παράδοσης. Μάθατε τι είναι τα "νυχτέρια" τότε που στα χωριά δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα και ο κόσμος μαζευόταν στα σπίτια και διηγούνταν ιστορίες...

Τα παιδιά της νέας εποχής και της τεχνολογίας, του ίντερνετ, του smartphone και των tablet έρχονται σε επαφή με έννοιες και αξίες από το παρελθόν, με την παράδοση μέσα από το παιχνίδι, την παντομίμα, τα παραδοσιακά μουσικά όργανα και ήχους της φύσης.
Αυτό το στοιχείο της λαϊκής παράδοσης και της διάδοσής της είναι που κάνει ξεχωριστές τις παιδικές παραστάσεις του ΜΙΚΡΟΥ ΒΟΡΡΑ.

Και όλα αυτά τα καταφέρνει με περισσή απλότητα!
Γιατί ανοίγει του δρόμους της φαντασίας.
Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο το πόσο επιτυχημένα ταξιδέψαμε σήμερα σε μια άλλη εποχή με λίγα και απλά εργαλεία.

Στο τέλος της παράστασης οι ηθοποιοί συζητούν με τα παιδιά για την ιστορία και τα χαρακτηριστικά της. Κάνατε και παντομίμα για τα παλιά επαγγέλματα και τις αγροτικές και -όχι μόνο- ασχολίες στα χωριά.
Έκανα κι εγώ παντομίμα! Το πλέξιμο!

Σήμερα μάθαμε για το μήνα Νοέμβριο.
Τι λες;
Θα βρούμε θέση και για το μήνα Δεκέμβριο;

Σε ευχαριστούμε από καρδιάς Μικρέ Βορρά!



Συντελεστές της παράστασης:

Κείμενο: Γιάννης Βαρβαρέσος, Μιχαήλ Νικολάου
Σύλληψη ιδέας-έρευνα-επιλογή μουσικής: Χρύσα Διαμαντοπούλου
Επιμέλεια λαογραφικού υλικού: Ελένη Τσιούτσια-Λουλάκη
Συνεργάτης στο διαδραστικό μέρος: Φλώρα Σπύρου

Σκηνοθεσία: Χρύσα Διαμαντοπούλου, Τάσος Ράτζος
Σκηνικό-κοστούμια: Γιάννης Κατρανίτσας
Μουσική: Κωνσταντίνος Λάζος
Επιμέλεια κίνησης: Δροσιά Τριαντάκη
Διδασκαλία τραγουδιών: Δάφνη Καμένου
Κατασκευές: Βασίλης Μπατσίλας

Παίζουν: Γιάννης Βαρβαρέσος, Μιχαήλ Νικολάου, Αφροδίτη Νικολιουδάκη

Παραγωγή: Μικρός Βορράς

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

"Τι είναι πλανήτης" και άλλες απορίες.

"Τι είναι πλανήτης;" με ρώτησες ένα πρωί που κατευθυνόμασταν προς τον παιδικό σταθμό. Προηγουμένως είχαμε δει να περνά ένα απορριμματοφόρο της ανακύκλωσης και σου είχα πει ότι είναι απαραίτητη η ανακύκλωση για να βοηθάμε τη ζωή του πλανήτη μας.

"Πλανήτης είναι η γη που πατάμε, το χώμα που πιάνουμε, ο αέρας που αναπνέουμε".

Κούνησες με συγκατάβαση το κεφαλάκι σου και συνεχίσαμε το δρόμο μας.

Λίγο αργότερα, είδα στο διαδίκτυο μια εκδήλωση της WWF με τίτλο "Μαγειρεύουμε έναν καλύτερο κόσμο για τα παιδιά μας".

 Σκέφτηκα πως θα ήταν η κατάλληλη ευκαιρία να πάρεις επιμέρους απαντήσεις για αυτό που με ρώτησες το πρωί.
Έτσι, αμέσως μετά τη δουλειά μου δε χάσαμε την ευκαιρία και πήγαμε στο δημαρχείο της Θεσσαλονίκης για να μάθουμε πώς μπορούμε να βοηθήσουμε όλοι ώστε να μην "αρρωσταίνει" ο πλανήτης μας.

Μέσα από διάφορες δραστηριότητες και παιχνίδια μάθαμε πόσο σημαντικό είναι να μην πετάμε φαγητό, να αξιοποιούμε κάθετι που μας προσφέρει η γη, μάθαμε ότι αφήνουμε τα μικρά ψαράκια να μεγαλώσουν και ταξινομήσαμε τα φρούτα και τα λαχανικά κάθε εποχής!
Για δες!




Ήταν ένα ξεχωριστό απόγευμα. Και παρόλο που είμασταν πολύ κουρασμένες και οι δύο δε θέλαμε να φυγουμε απο την εκδήλωση.

Ήταν μια ουσιαστική μέρα.
Πολλές φορές σκέφτομαι πως αν δεν ησουν εσυ στηγια ζωή μου πολλα "αυτονόητα" θα είχαν χασει το νόημά τους.
Γιατι εσυ τους δίνεις νόημα.
Σε φιλω.
Η μαμά.

Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017

Δυο δοντάκια έπεσαν.

Δυο δοντάκια έπεσαν.
Πότε;
Στις 27 Αυγούστου!
Μεσημέρι!
Εκεί που ετοιμαζόμασταν να στρώσουμε το μεσημεριανιό τραπέζι...τσουπ!
Έπεσαν δυο διαμαντάκια για να πάρουν τη θέση τους δυο άλλα πιο γερά.

Τα πήρε λες η νεράιδα εκείνο το βράδυ τα δυο σου διαμαντάκια;



Μεγαλώνεις.... 
Ουπς! Μην ξεχνάς!
Τα δοντάκια να βουρτσίζεις 
και σωστά να καθαρίζεις!

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Για τον Φώτη μας.

Πριν από λίγο καιρό έγραφα για την απώλεια ενός υπέροχου συναδέλφου και φίλου. Του Δημήτρη Διβιδη.

Δε θα το πιστέψεις...
Σήμερα γράφω για αλλη μια μαχαιριά.
Θέλω να γραψω απειρα πράγματα μα και θελω να σιωπησω ταυτόχρονα.
Δεν έχουν τα λογια πια αξια και το εκτόπισμα ψυχής ανάλογης με αυτής του λατρεμένου συναδέλφου και φιλου Φώτη Φερενιδη.

Και πρέπει να συμβιβαστούμε εκ νέου. Να χωνεψουμε ότι ο φιλος μας και αδελφος μας Φωτης, ο Φωτακος μας δεν ειναι πια κοντα μας.


Δε γίνεται λες και ξαναλες.
Το λες το λες και δεν το ανέχεσαι το οχι της ζωής.
Καθε φορα που έβλεπα οτι ειχαμε βάρδια στις ειδήσεις πετούσε η καρδια μου που θα εβλεπα το φωτεινό χαμόγελό σου!
Που θα ρουφουσα απο την καλοσύνη σου. Που η ζωη θα ήταν πιο απλη μεσα απο την ηρεμια σου.

Φώτη, πραγματικά δεν ξέρω αν οι λέξεις μπορούν να αποδώσουν αυτό που σημαινες, σημαινεις και θα σημαινεις για μας.

Με ένα μόνιμο χαμόγελο στα χείλη. Θαρρεις και μας εκανες δώρο τη φωτεινή καρδια σου καθε φορα. Μα καθε φορα!
Δεν μπορώ άλλο Φώτη.
Δεν έμεινε ανάσα.
Τις πήρες ολες μαζι σου.
Ξεκουράσου λατρεμένο χαρισματικο πλάσμα.

Μόνο, να. Θα με ρωτησει η Χαρά "τι κανει ο Φωτης μας μαμά;"

Θα της πω οτι ταξίδεψες για να μάθεις τραγούδια, μελωδίες και μουσικες στο Θεό.

Πέτα κι εσυ εκει οπου ανήκεις.
Ψηλά.

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Ποιος αριθμός είναι;

Καλημέρα!
Ξέρεις τι κόντεψα να ξεχάσω;
Τη νέα σου λατρεία για το εφετινό καλοκαίρι!

Οι αριθμοί!

"Μαμά, αυτός ποιος αριθμός είναι;;;"

Με ρωτάς με λαχτάρα και περίσσια χαρά!
Η αλήθεια είναι ότι η μάθηση των αριθμών άρχισε με ένα πολύ απλό παιχνίδι.
Σε αυτό μας βοήθησαν πολύ τα λεωφορεία!
"Μαμά! Δες! Το 3!!!"
 "Μαμά, δες! Το 50!!!"

Αργότερα με ρωτούσες για το καθένα από πού έρχεται και πού πάει και το παιχνίδι γινόταν ακόμη πιο ενδιαφέρον.

Πλέον, δεν υπάρχει περίπτωση να δεις κάποιον αριθμό οπουδήποτε και να μην τον βροντοφωνάξεις!


 Είναι πολύ διασκεδαστικό όταν επιβραβεύεις τον εαυτό σου ρωτώντας με τόση γλύκα: "Μπράβο μου;;;;"

ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ!

 ***Να μην ξεχάσω να σου πω ότι η πρώτη μέρα στο σχολείο σήμερα πήγε περίφημα!

Σε φιλώ.
Η μαμά.
 
 

Τι είναι για εσένα τα Χριστούγεννα;

Είναι τα δώρα; Είναι τα φωτισμένα χριστουγεννιάτικα δέντρα; Είναι μήπως το κόκκινο ζεστό κρασί; Είναι οι συγγενείς και οι φίλοι; Είναι...